LUNTEREN – Met een ruim assortiment variërend van een Lasergame Arena tot aan een Sarah-pop zijn de Lunterse vrienden Richard Cruiming, Edwin Morren en Harrie Schreuder afgelopen voorjaar hun bedrijf Springpaleis begonnen.

Het idee ontstond toen Richard eind vorig jaar een knieblessure kreeg en zijn carrière als rietdekker op losse schroeven kwam te staan. “We spraken elkaar tijdens één van onze ontmoetingen en toen kwamen we erachter dat Edwin en ik met hetzelfde idee liepen,” vertelt Harrie over het ontstaan. “We hebben het toen een maandje laten rusten om vervolgens te kijken of het nog steeds een goed idee was,” vervolgt hij.  “Dat vonden we nog steeds en daarna zijn we het maar gewoon gaan doen,” vult Edwin aan.

Voor Edwin en Harrie is het niet de eerste sprong in het diepe die zij maken. Beiden zijn al jaren succesvol als zelfstandig ondernemer: Edwin als rietdekker en Harrie als belastingadviseur. Het is dan ook de bedoeling dat Richard, die bij Edwin werkt, als boegbeeld van het bedrijf naar voren treedt.

Specialisatie 

“Als mensen voor veel geld een luchtkussen huren voor een feestje of evenement, worstelen ze vaak met het juist installeren ervan. Wij willen ze die problemen uit handen nemen,” vertelt Harrie over het bedrijf. 

Alhoewel er in de regio een aantal bedrijven zijn in de totale partyverhuur, wil het drietal zich enkel op luchtkussens focussen. “We hebben ook met medeondernemers gesproken die ook in die branche zitten en de meesten hebben ‘fun’ in hun bedrijfsnaam staan. Maar dat is er wel vanaf als je de hele dag met allerlei spelmaterialen bezig bent. Daarom willen wij ons enkel richten op luchtkussens en hebben we het gelijk goed aangepakt met een pronkstuk van 17 meter lang en 8 meter hoog.”

Veiligheid

Naast het plezierfactor heeft het drietal – die alle drie jonge kinderen hebben – veiligheid hoog in het vaandel staan. “Voor ons is het belangrijk dat het veilig is. Al onze luchtkussens zijn voorzien van een keurmerk. Daarnaast geven we onze gebruikers duidelijke instructies voor het veilig gebruiken van de luchtkussens.” 

Toekomst

Naast het verhuur van de luchtkussens willen ze ook zelf evenementen rondom de luchtkussens organiseren. Zo hebben zij een afgesloten Lasergame Arena en zijn er luchtkussens voor een zeskamp. “Zo kun je bijvoorbeeld zeskampen voor bedrijven op de vrijdagavond organiseren.” Verder vertelt Edwin over het idee om in de toekomst een hal te openen met permanent opgestelde luchtkussens.

“Als ik op de website van de fabrikant kijk, kan je het niet zo gek verzinnen of er is wel een luchtkussen van,” sluit Edwin af over de vele mogelijkheden.

Binnenkort komt er iets leuks aan, maar wat dat precies is kan het drietal nog niet zeggen.       

Benieuwd naar het volledige assortiment of wil je in contact komen kijk dan op www.springpaleis.com

Lees hier de online krant van deze week.

Henk de Rooy

LUNTEREN (halverwege Barneveld) – Had u nog iets anders gewild? Dan, doen wij het zo! Aandacht voor de klant is bij Minimarkt van den Brink als vanzelfsprekend. En, dat al 60 jaar lang. Halverwege de maand april stonden Steveline en Winfried van den Brink, samen met het personeel, stil bij dit jubileum.

Met de bakfiets naar Kootwijkerbroek

Een jubileum dat werd gevierd op de plek waar de ouders van Winfried zestig jaar geleden de aanzet gaven tot wat nu Minimarkt van den Brink is. Zijn vader was boerenknecht en zijn moeder was het die het wel zag zitten de toenmalige winkel over te nemen.

“Zij was een echte verkoopster, zij deed de winkel. Mijn vader kwam uit Kootwijkerbroek en werkte als boerenknecht. Bestellingen voor klanten van de winkel bezorgde hij op de bakfiets boodschappen zelfs in zijn geboortedorp. Toen had je meerdere bakkers die aan huis kwamen. Het was de gewoonte dat bakker-A op maandag aan de deur kwam en bakker-B op de woensdag. Zo ging het ook met de kruidenier. Toen mijn ouders de winkel overnamen kregen zij het advies om bij alle bestaande klanten aan te gaan met de vraag of zij ook bij mijn ouders klant wilden blijven. Dat was in die tijd de gewoonte.”

Een cent mee

De winkel, uit 1934, lag in 1963 in het weidse land tussen Lunteren en Barneveld. Op een strategische plek met aan de overzijde het Tolhuis De Tol met de afsluitboom. Menig wachtende passant zal daarom de verleiding niet hebben kunnen weerstaan om even de winkel binnen te gaan.

Hierbij moet men denken aan een ruimte van zo’n 4×4 meter met ongetwijfeld rokerijen, huishoudelijke spullen en natuurlijk snoepgoed. Zo geschept uit die grote glazen potten waar het kleurrijke snoep verleidelijk lag te zijn. Je kreeg een cent mee van huis om iets lekkers te kopen. Maar eenmaal in het winkeltje stond je voor een bijna onmogelijke keuze.

Wilgentenen bezem en mattenklopper

Het assortiment in de huidige Minimarkt is niet meer te vergelijken met dat van toen Jacob (Jaap voor de klanten) en Hennie van den Brink in 1963 de winkel overnamen. In de loop der jaren werd het assortiment aangepast aan de veranderende smaak en wensen van klanten. In 1997 namen Steveline en Winfried de winkel over. Een aantal verbouwingen volgde, in 1971 was de eerste grote verbouwing, gevolgd door 1988 en 2004. De laatste dateert uit 2013 toen de Minimarkt haar huidige omvang verkreeg.

Wat bleef waren spullen die men vroeger gebruikte voor, bijvoorbeeld de schoonmaak, zoals (wilgentenen)bezems en de mattenklopper. Waar men elders, bij wijze van spreken, stad en land moet aflopen voor een authentiek product, daar aan de Barneveldseweg weten dan feilloos wat er wordt bedoeld. En verbaast u zich niet als ze het nog in hun assortiment hebben ook.

Een broekie van 13 jaar

Over wat hem boeit een supermarkt te leiden zegt Winfried: “Het contact met de mensen. Dat is heel mooi en daar geniet ik echt van.” Hij rolde er als vanzelf in het vak. Als zestienjarige (1980) bracht hij al boodschappen rond. Met de auto!

Bezorgen doet men tegenwoordig alleen nog aan bedrijven en instellingen. Een trouwe klant weet nog goed dat Jaap (de vader van Winfried) aan huis het bestelde kwam afleveren. “Jaap kwam elke zaterdagochtend, je kon er de klok op gelijk zetten. Zelf kan ik het winkeltje van Jaap en Hennie nog voor de geest halen. Ik was een broekie van een jaar of 13 en werkte zaterdags in het land. En moest weleens wat meenemen voor thuis. Het was een winkeltje, toen leek het groot, maar meer dan een kamer was het eigenlijk niet. Maar, ze hadden wel alles wat je nodig had. Ik kom er nog wekelijks en ben blij dat de Minimarkt er nog is. Het gemoedelijke, de aandacht voor de klant en als je iets niet kunt vinden, ze staan er voor je klaar.”

Domein van Steveline

In de winkel is een speciale hoek ingericht met babyspullen, speelgoed en ondergoed. Het is het domein van Steveline en met name het babygedeelte. “Het is leuk om ermee bezig te zijn. Het is leuk dat mensen tevreden weggaan en weer terugkomen. Daar doe je het voor.”

Tevreden zijn ook de meisjes/dames en één jongen, Kees, van Minimarkt van den Brink. Al jaren zie je er de vertrouwde gezichten. Dat schept een band en geeft vertrouwen. Het geheim?

Het geven van verantwoordelijkheid en elk een eigen taak hebben waarvoor ze verantwoordelijk zijn.

Neem Stijntje zij doet de inkoop van de kruidenierswaren en stelt alle prijslijsten samen. Hiervoor doet zij aan prijsvergelijking van die van de Jumbo en Plus.

Onder de hoede van Wilma vallen de panty’s, huishoudelijk en speelgoed. Wat dat laatste betreft rijdt zij met een lege Minimarkt-bus naar Hardinxveld en komt vol met speelgoed terug. En Heidy heeft de koekafdeling al s haar taak. Alle versgroepen komen onder meer op conto van Winfried.

Stijntje en Wilma zijn ook nog gediplomeerd drogist.

Zelfstandige supermarkt

De kracht van de Minimarkt is dat het zich als een zelfstandige supermarkt weet te handhaven. De producten komen via zelfstandige en lokale  toeleveranciers. Er wordt gebruik gemaakt van een eigen vaste bakker, de vleeswaren komen van de plaatselijke vers leverancier, datzelfde geldt voor de kaas (al 60 jaar (!) van Hazeleger Kaas) en bloemen. Ook het fruit, groenten en aardappelen kennen een vaste leverancier.

Winfried: “We maken gebruik van lokale groothandels en dat werkt heel prettig. Bij wijze van spreken kan ik de bestellingen telefonisch af. Ik weet dat het goed is komt en zij weten voor wie het is.”

Lees hier de online krant van deze week.

LUNTEREN – Activiteiten die plaatsvinden in dorpshuizen en buurtcentra vallen of staan met de inzet van vrijwilligers. Zo ook in Lunteren. Dankzij de inzet van meer dan honderd vrijwilligers organiseert Lunteren-Aktief wekelijks meerdere activiteiten in dorpshuis Het Westhoffhuis en buurtcentrum De Schakel. “Wat is mooier dan mensen die ‘alleen’ zijn een gezellige middag bezorgen?”, zegt vrijwilliger Pieter Slootweg.

Lunteren-Aktief is de organisatie achter Het Westhoffhuis en De Schakel. Henk Hooijer, tot voor kort bestuursvoorzitter: “Beide locaties hebben ‘ontmoeten’ als doel. Mensen kunnen elkaar hier ontmoeten in een ongedwongen sfeer. Zo faciliteren wij een omgeving waar men kan verbinden, ontplooien, leren, geven, helpen en geholpen kan worden”.

Het Westhoffhuis wil het bruisende hart van Lunteren zijn. Hier vinden veel activiteiten plaats en worden diverse services aangeboden. De Schakel is op haar beurt de huiskamer van de buurt. De spontane inloop staat hier centraal, er vinden laagdrempelige activiteiten plaatst en ook voor ondersteuning kunnen de buurtbewoners hier terecht.

Dankbare taak

Pieter (69) is sinds 2016 vrijwilliger voor Lunteren-Aktief. “Ik ben in eerste instantie gaan assisteren bij het huiskamerdiner in het Westhoffhuis, waar twee keer in de maand voor meer dan zestig gasten wordt gekookt. Inmiddels verzin ik zelf de menu’s en van lieverlee is er meer bij gekomen, zoals de Kerst-Inn op tweede kerstdag.” Het is volgens hem niet alleen heel gezellig en leuk om te doen, het is vooral een hele dankbare taak. “Voor de gasten is het huiskamerdiner echt een soort uitje, zij kijken er naar uit. Daar doe je het voor!”

Verbinding

Pieter is slechts één van de vele vrijwilligers. Zijn verhaal geeft goed weer hoe belangrijk vrijwilligers zijn voor Lunteren-Aktief. “Wij zijn erg afhankelijk van de vrijwilligers en werken op veel vlakken met hen samen. Zij zijn onze verbinding met de bezoekers, onze ambassadeurs”, aldus Ad Beckers, manager van Het Westhoffhuis en De Schakel.

De vrijwilligers zijn verdeeld over diverse teams, waaronder de chauffeurs, het Huiskamerdiner, de Open Eettafel, zalenzetters, het Repair Café, het horecateam en het receptieteam. Ieder team heeft een coördinator, tevens een vrijwilliger. Daarnaast is er het bestuur, óók volledig bezet door vrijwilligers. Henk: “Wij prijzen ons rijk met de grote groep vrijwilligers, maar we verwelkomen ook heel graag nog meer vrijwilligers”. Henk heeft zijn taken als voorzitter zelf inmiddels na meer dan negen jaar neergelegd, maar is nog wel betrokken bij het bestuur. “Het is fijn om zinvol bezig te zijn.”

Verantwoordelijke rol

“Als vrijwilliger heb je een maatschappelijke functie”, stelt Henk. “Het is een hele verantwoordelijke rol, jíj bent immers de link met de bezoekers. Het is daarom belangrijk dat een vrijwilliger blij is met de taak die hij of zij vervult. Wij gaan altijd op zoek naar iets passends. Daarnaast bieden wij een luisterend oor. Als er iets niet goed gaat, kan dat altijd worden aangegeven, maar uiteraard ook als er leuke ideeën zijn.”Ad vult aan: “Als iemand zelf met een idee komt, dan weet je dat er écht vraag naar is. Zo wordt er in De Schakel tegenwoordig schaakles gegeven, een initiatief van een jonge man die zijn passie graag overdraagt aan anderen. Voor dit soort ideeën staan wij altijd open”.

Huiskamer

“Er vinden iedere dag wel activiteiten plaats in Het Westhoffhuis en De Schakel. Bovendien is iedereen altijd welkom voor een bakje koffie en om elkaar te ontmoeten. Daar is veel behoefte aan”, zegt Henk. “In samenwerking met Opella is er nu bovendien ook extra begeleiding mogelijk. Voor sommige bezoekers is de drempel heel hoog, maar wij doen er alles aan om ze hierbij te helpen. Ook de verschillende thuiszorgorganisaties kunnen mensen wijzen op de mogelijkheden die wij bieden. Het draait allemaal om verbondenheid en zoals wij dat zeggen: ‘samen redzaam zijn’. Soms krijgt iemand bijvoorbeeld nul op het rekest als er wordt aangeklopt bij de WMO, ook dan kan men bij ons vragen naar de mogelijkheden. Wij willen hier samen met vrijwilligers een belangrijke rol in spelen.”

Wilt u zich graag als vrijwilliger inzetten voor Lunteren-Aktief? “Loopt gerust een keer binnen bij Het Westhoffhuis of De Schakel. Er is van alles mogelijk, van ondersteuning in de horeca tot een bestuursfunctie”, besluit Ad.

Lees hier de online krant van deze week.

LUNTEREN – Op 6 mei a.s. is er een groot paardenspektakel op het evenemententerrein van De Nieuwe Heuvel in Lunteren. Prachtige Friese Paarden zijn deze middag zowel aangespannen als onder het zadel te bewonderen. 

Meer dan 70 authentieke aanspanningen maken er een geweldige wedstrijd van in verschillende rubrieken, deze worden afgewisseld door leuke shows. Kortom voor ieder wat wils. Voor de kinderen zijn er ook activiteiten. Er zijn diverse shows en natuurlijk zullen de dekhengsten van de Nieuwe Heuvel deze middag niet ontbreken. 

Kom allemaal naar De Nieuwe Heuvel in Lunteren op 6 mei. 

Lees hier de online krant van deze week.

LUNTEREN – ‘Wie zijn wij?’ Onder deze titel presenteren de Soester kunstenaars Chris Rodenburg (houten objecten) en Peter Schipper (schilderijen – tekeningen) hun werk waarin ze onder meer kijken naar zichzelf en de wereld om hen heen. Hun indrukken leggen ze vast op een eigen, soms humoristische wijze zonder belerend te zijn.

Chris Rodenburg raakte door zijn studie Landschapsarchitectuur geïnteresseerd in cultuurlandschappen. Iedere plek in Nederland is gevormd door de bodem en door menselijk handelen. Het levert verschillende soorten landschappen op met eigen karakteristiek. 

Dit heeft ook invloed op de mens en het landschap waar Rodenburg opgroeide was de polder; daarin was de mens dominant en werd de natuur naar eigen hand gezet. De natuur laat zich echter steeds meer gelden en dwingt ons om ons handelen aan te passen.

Als mens zijn we afhankelijk van wat de aarde ons geeft en daar moeten we zorgvuldig mee omgaan. Daarom is Rodenburg zeer gecharmeerd van de Cradle-to-Cradle filosofie: afgedankt materiaal is weer grondstof voor een gelijkwaardig of hoogwaardiger product. Zo is de basis van Chris’ kunstobjecten afvalmateriaal, met name oude pallets, waarvan hij àlle onderdelen hergebruikt. Zo wordt de schoonheid van de grondstoffen getoond en krijgt het afval een heel andere betekenis.

Peter Schipper begon zijn creatieve loopbaan als ontwerper in de reclame. Eind jaren negentig begon hij weer met schilderen en tekenen. Reclame blijft echter ‘gebonden’ creativiteit en de hang naar de echte creatieve vrijheid bleef al die tijd aanwezig. Daar is steeds meer de nadruk op komen te liggen en al jaren kan hij zich daar volledig op richten. 

Het werk van Schipper komt vaak voort uit zijn fascinatie voor de vele vormen van verval. Een persoon, relatie of een object kan in verval raken en tegelijkertijd ontstaat er schoonheid in het beeld daarvan. Vervallen gebouwen of maatschappelijke tegenstellingen, reflecties op het verleden of de huidige tijd met de snelle, digitale ontwikkelingen, (familie)relaties in alle facetten. Hij leg het vast in schilderijen en houtskooltekeningen die voor de beschouwer vaak confronterend of herkenbaar zijn.

Kom deze bijzondere expositie bekijken t/m 25 augustus in Galerie Goudsberg (onderdeel Museum Lunteren) voor openingstijden en info zie www.museumlunteren.nl

Lees hier de online krant van deze week.