LUNTEREN – Woensdagmiddag vond er een officieel moment plaats bij De Wormshoef. Daar werd, door wethouder Karin Bijl en Henrico Hendriksen (auteur boek De Wormshoef – waar helden zwegen), het informatiebord (marker) onthuld. Aangevende de ingrijpende gebeurtenissen die zich hier in de WOII hebben afgespeeld.

De wethouder sprak over deze bijzondere plek: “Het verhaal van De Wormshoef heeft nu een vaste plek gekregen. Het wordt omarmd als een deel van ons verleden.” Volgens Bijl helpt de marker om de geschiedenis toegankelijk te maken voor inwoners en bezoekers. “Als je de geschiedenis van een plek kent, kijk je er anders naar. Dan is De Wormshoef niet alleen een herkenbaar punt in Lunteren, maar ook een plek met een beladen geschiedenis. Een verhaal dat onlosmakelijk verbonden is met onze gemeente.”

Henrico vertelt hoe bijzonder het was dat zijn scriptie over De Wormshoef uit 1944, 25 jaar later, terug te vinden was in een vitrine in Museum Lunteren. In 2022 verscheen een boek van hem over de bewogen periode van deze plek in het laatste halve oorlogsjaar 1944/1945. Henrico heeft in het in 2022 uitgegeven boek: De Wormshoef – waar helden zwegen geschreven over ruim 300 gevangen. Inmiddels is het aantal opgelopen tot een lijst met 425 namen.

Verzetsmensen, onderduikers, parachutistenhelpers, Joodse gevangenen en anderen werden in de kelders van De Wormshoef opgesloten, verhoord en mishandeld. Onder hen bevonden zich 26 van de 30 personen wier namen zijn opgenomen in de herdenkingsmuur van het Mausoleum op de Paasberg in Ede.

Henrico: “In 1946 gingen er stemmen op in Lunteren om een steen te plaatsen over wat hier is gebeurd. Die steen is er nooit gekomen. Het verhaal werd verzwegen en is langzaam vergeten.”

Over de nieuwe marker zegt hij: “Wie er ook langskomt, kan het verhaal van De Wormshoef lezen en kennismaken met wat hier is gebeurd.”

Lees hier de online krant van deze week.

LUNTEREN – Edelenbos Schoonmaak & Bedrijfsdiensten, een gevestigde naam in de regio, viert dit jaar haar zilveren jubileum. Wat 25 jaar geleden begon als een bescheiden onderneming, is uitgegroeid tot een stabiel familiebedrijf dat bekendstaat om zijn betrokkenheid en hoge kwaliteitsstandaarden.

Het bedrijf werd opgericht op 20 mei 2001. Oprichter Hans Edelenbos had daarvoor al een bedrijf in de schoonmaakbranche samen met een compagnon en besloot na zeven jaar zijn eigen koers te varen. “Na zeven jaar kwam ik erachter dat ik het liever op mijn eigen manier wilde doen,” vertelt hij. De start was bescheiden: hij begon met twee auto’s en drie medewerkers die met hem meegingen vanuit zijn vorige bedrijf.

In de beginjaren lag de focus voornamelijk op de bouw. “Onze corebusiness was de bouw, en daarnaast deden we wat kantoorpanden,” herinnert Hans zich. Het werk bestond onder meer uit het schoonmaken van nieuwbouwprojecten bij opleveringen van woningen, verzorgingshuizen en scholen. Door de jaren heen, mede door economische recessies, verschoof de focus. “Na tien jaar nam de vraag naar kantooronderhoud toe,” legt hij uit. Tegenwoordig bestaat 90 tot 95 procent van de werkzaamheden uit kantoorpanden en gebouwbeheer, wat zorgt voor meer stabiliteit. “Kantoren zijn voor ons belangrijk, omdat dat werk altijd doorgaat.”

De kern van het bedrijf is de sterke focus op kwaliteit en betrokkenheid. “Bij ons is schoon ook echt schoon,” benadrukt Hans. “Het is pas schoon als het voor ons schoon is.” Dit wordt gewaarborgd door te werken met eigen personeel in vaste dienst. “Wij kiezen ervoor om mensen in dienst te nemen, zodat ze toekomstzekerheid hebben.” De betrokkenheid gaat ver: als er niemand beschikbaar is, springt de directie zelf bij.

Edelenbos is een echt familiebedrijf. Zijn vrouw Eva en hun dochters, Vera en Fleur, zijn actief binnen het bedrijf, samen met een schoonzoon. “De meiden staan inmiddels voor een groot deel op de voorgrond en komen met nieuwe ideeën,” aldus Hans. Sinds vorig jaar zijn Vera en Fleur officieel mede-eigenaar. Vera vertelt: “Ik werk hier nu zo’n acht jaar in loondienst.” Over de samenwerking zeggen ze: “Wat de een niet kan, kan de ander. We vullen elkaar goed aan, juist omdat we verschillend zijn.”

De groei van het bedrijf is gestaag en organisch. “We groeien eigenlijk elk jaar,” zegt Hans. De strategie is niet gericht op snelle expansie, maar op klantbehoud. “We zoeken niet actief naar nieuwe klanten, maar focussen ons op het behouden van bestaande relaties. Vanuit daar groeit het vanzelf.” Dit zorgt voor een stabiele basis.

Het 25-jarig jubileum wordt gevierd met de mensen die het bedrijf groot hebben gemaakt: de relaties. “Op 21 mei organiseren we een feest voor al onze relaties,” vertelt Vera. Het wordt een informeel en gezellig samenzijn, zonder grote commerciële acties. Hans besluit: “We vieren het samen met onze relaties, dat vinden we het belangrijkst.”

Ga voor meer informatie en vacatures naar www.edelenbos-schoonmaak.nl. 

Lees hier de online krant van deze week.

LUNTEREN – U bent op D.V. vrijdag 22 mei 2025 om 19.30 uur van harte welkom op de jaarlijkse donateursavond oftewel ‘Gazenbeekavond’ van de Jac. Gazenbeekstichting, waarbij de Veluwe centraal staat!

Jaarlijkse Veluweavond

Deze avond wordt georganiseerd door de Jac. Gazenbeekstichting die dit jaar haar 35 jarig jubileum viert. Ter gelegenheid hiervan krijgt de avond een extra tintje mee.

Met alle openbare lezingen zijn ze gestopt maar deze nieuwe serie ‘Samen zwerven in bos en veld’ is door Louis en Fransien Fraanje speciaal samengesteld voor deze Veluwe-avond in Lunteren.

Gratis toegang voor donateurs, van anderen wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd!

Partycentrum Floor

De fotopresentatie begint om 19.30 uur en zal zoals gewoonlijk weer gehouden worden in Partycentrum Floor aan de Dorpsstraat 36 – 6741 AL Lunteren.

Lees hier de online krant van deze week.

RENSWOUDE – Vorige week zaterdag ging het bij Fort aan de Buurtsteeg terug in de tijd: naar de Tachtigjarige Oorlog (1568–1648). Een kampement, lansiers, zoetelaarsters en watergeuzen van Allemansend, welkom in de periode dat de Nederlanden streden tegen de Spaanse onderdrukker. Zoetelaarsters fungeerden als ambulante kantinehouders en waren essentieel voor de verzorging van de troepen in het veld.

Re-enactmentgroepen

Tegenover het Grebbelinie Bezoekerscentrum is een kampement ingericht waar groepen strijders voor een weekend hun onderdak hebben gevonden. De locatie is niet toevallig gekozen, want de Grebbelinie (Rhenen–Spakenburg) heeft in de Tachtigjarige Oorlog een belangrijke rol gespeeld. De Spaanse troepen hadden een broertje dood aan water, terwijl de watergeuzen er wel raad mee wisten het was hun terrein waar zij heer en meester waren. 

Afgelopen weekend zat er voor de deelnemers een serieuze toon aan: het aanscherpen van de exercitie (marcheren en wapenhantering). Re-enactmentgroepen zoals deze nemen deel aan grote nagespeelde veldslagen, zoals die bij Heiligerlee en Bourtange. Oefeningen waaraan tussen de 500 en 1.000 spelers deelnemen, waarbij discipline, exercitie en wapenbeheersing van het grootste belang zijn.

Want je wilt bijvoorbeeld geen kennis maken met een piekenier met een piek van 5,40 meter. De piekeniers vormen de verdediging van de musketiers en zonder de een kan de ander niet functioneren. Hoewel je met een musket een aanvaller van behoorlijke afstand kunt uitschakelen, kost het laden van een musket zomaar een minuut. In die tijd is de vijand al bij je.

Een Spaanse vlag

“Het leuke van wat wij doen is het schieten met kanonnen en musketten. Is dat gedaan, omdat de afstand te klein is geworden, gaan we ‘knokken’.” De watergeus heeft er zichtbaar lol in en verstoort de exercitie demonstratief door de gemoederen op scherp te zetten en met een Spaanse vlag te zwaaien.

Hij maakt onderdeel uit van de geuzengroep Allemansend, die in replica’s van scheepjes uit de Tachtigjarige Oorlog beide zijden bedienen. Deze waren zaterdag ook te zien. “We zetten troepen over. De ene dag zijn dat de Staatse troepen, de volgende dag zijn we Spaans. Het was leuk om even met die vlag te zwaaien.”

De naam Allemansend is afgeleid van ‘belle-eind’ of ‘allemanstouw’. Het was een touw dat vroeger op schepen als toiletpapier diende.

Toevalstreffer

Verdwaald leken zij deze zaterdagochtend: leden van de KOVOM (Koude Oorlog Vereniging voor (Oud-)Militairen). 

Zij namen gisteren deel aan de 5 mei-parade in Wageningen en hadden deze ochtend uitgekozen voor hun exercitie om daar goed voor de dag te komen.

Het was voor deze groep een toevalstreffer beland te geraken tussen de groep van de Tachtigjarige oorlog. “We kwamen hier om toch even het marcheren te oefenen en meedoen was geen probleem. Een leuke ervaring voor onze groep.” 

Lees hier de online krant van deze week.

LUNTEREN – Volleybalvereniging DOS Lunteren staat dit jaar stil bij een bijzondere mijlpaal: het 60-jarig bestaan. Hoewel de officiële verjaardag op 18 april viel, wordt het jubileum groots gevierd op 9 mei, na afloop van het competitieseizoen. Voorzitter Martijn Hendriksen blikt met trots terug op de ontwikkeling van de club en vooruit op een feestelijke dag.

“We bestonden op 18 april jongstleden officieel 60 jaar,” vertelt Hendriksen. “We hebben dat moment even uitgesteld tot na het seizoen, zodat alle wedstrijden gespeeld waren. Het seizoen is nu klaar, dus we hebben gezegd: 9 mei is ons jubileumfeest.”

Het programma omvat een activiteit voor de jeugd op vrijdagavond en op zaterdag een gezamenlijke lunch, een mixtoernooi en vanaf 16.00 uur een receptie voor genodigden.

Hendriksen benadrukt de transformatie die DOS heeft doorgemaakt. “Als je naar de mijlpalen kijkt, speelden we eerder in kleinere zalen, zoals aan de Kerklaan en achter het oude postkantoor,” herinnert hij zich. De komst van het sporthuis betekende een enorme meerwaarde, die zorgde voor groei en een vaste thuisbasis.

Een belangrijke ontwikkeling was de opening van “De Inloper”, de eigen kantine in het sporthuis, vier jaar geleden. “Dat is de kleinste kantine van Nederland, zo noemen wij hem,” lacht Hendriksen. “Maar het is wel een grote meerwaarde voor de volleybalvereniging. Het heeft er, vooral na de coronatijd, voor gezorgd dat we na de wedstrijd samen in die kantine napraten. Gewoon een praatje maken. Dat we dat samendoen. Het samenzijn. Bovendien is het financieel gezien ook een grote plus voor de club.”

DOS profileert zich als een laagdrempelige, lokale volleybalvereniging waar plezier in de sport centraal staat. “Ik zie DOS als een lokale volleybalvereniging die het volleybal vooral leuk wil maken en heel laagdrempelig wil zijn,” aldus de voorzitter.

De club draait op de inzet van vele trouwe vrijwilligers en kenmerkt zich door generatie-op-generatiebetrokkenheid. “Ouders die al gespeeld hebben, hebben kinderen die nu ook spelen. En die ouders gaan vervolgens weer coachen of training geven. Het gaat dus echt van generatie op generatie. Dat maakt het heel mooi.”

Ook sportief heeft DOS een indrukwekkende groei doorgemaakt. “Heren 1 speelt sinds twee jaar in de promotieklasse. In de geschiedenis van 60 jaar hebben ze nog nooit zo hoog gespeeld,” vertelt Hendriksen trots.

De club streeft ernaar een vereniging voor iedereen te zijn, met ruimte voor zowel prestatiegerichte sporters als recreanten. “Mensen met kinderen vanaf 5 of 6 jaar die een keer iets met een bal willen proberen, kunnen zich aanmelden via de website. Ze kunnen gewoon een proeftraining bijwonen met hun kind. Want sport is gezond,” moedigt hij aan.

Een hoogtepunt van de jubileumviering was de benoeming van twee nieuwe ereleden zijn: Cees Roelofsen en Jouke Otse. “We hebben twee nieuwe ereleden: Cees Roelofsen en Jouke Otse. Zij werden om vier uur verrast,” onthult Hendriksen. De burgemeester was aanwezig om hen beiden een koninklijke onderscheiding, een lintje, op te spelden. 

“Ze kregen allebei een lintje en een oorkonde van de club, waarmee ze nu ook officieel erelid zijn,” voegt hij toe. Beiden zijn als jeugdlid begonnen en hebben zich decennialang met hart en ziel ingezet voor DOS. “Ze hebben allebei veel bestuurswerk gedaan en doen dat eigenlijk nog steeds,” zegt Hendriksen.

Cees beheert het materiaal, geeft training, is actief in de sponsorcommissie en zit nog in de technische commissie. Jouke is hoofd jeugd, geeft training en speelt zelf ook nog. “Ze steken ontzettend veel tijd in het volleybal. Ze hebben de afgelopen jaren hun ziel en zaligheid in de club gestoken. Daarvoor willen we hen bedanken,” benadrukt Hendriksen.

De lintjes zijn niet alleen een erkenning voor hun onmisbare bijdrage aan DOS, maar ook voor hun bredere vrijwilligerswerk in de gemeenschap. “Ze krijgen niet alleen een lintje voor de volleybalvereniging, maar ook voor al het andere vrijwilligerswerk dat zij doen,” legt hij uit, verwijzend naar Joukes inzet voor de Maranathakerk en Cees als koster van de Oude Kerk.

Meer informatie kun je vinden op www.dos-lunteren.nl. Volg de club voor de laatste updates op 

Instagram @dos_volleybalvereniging of kom een keer kijken bij een van de westrijden.

Lees hier de online krant van deze week.