Zonovergoten Nationale Molendag
REGIO – De tweede zaterdag in mei is traditioneel gereserveerd voor het nationale bezit: de molen. Gedurende de gehele dag konden molens worden bezichtigd en (bijna) overal draaiden de wieken.
Ook de drie molens in het verspreidingsgebied van de Lunterse Krant konden op veel belangstelling rekenen. De vierde molen, die van Harskamp, staat momenteel in de “stijgers”. Wat de toekomstplannen van de eigenaar met de molen zijn, is nog niet geheel duidelijk.
Hij is nog steeds gekortwiekt, maar dat was niet te merken aan de verminderende belangstelling. De Doesburgermolen en haar molenmarkt zijn ongekend populair en trekken telkenmale veel bezoekers. Op een kleine twintig kramen konden bezoekers terecht voor streekproducten en allerhande, al dan niet zelfgemaakte, spullen.
Achter zo’n kraam werd men vier dames gewaar, elk met een eigen product: Mirjam met haar zelfgemaakte lippenbalsem, Janet met de honingzalf, Eliane met “Ik ben van de kaarsjes” en vaste waarde op de Doesburgermolenmarkt, Eefje, met de zelfgemaakte honing. De dames hadden het uitstekend naar hun zin, zij het onder het toeziend oog van Teus natuurlijk.
Bij de molen stonden steevast een groepje durfals te wachten om de steile trap naar het molenhuis te beklimmen. Dat er slechts twee wieken het moeten doen om de molen draaiende te houden, deert ze niet. De overige twee wieken zijn in onderhoud vanwege houtrot.
De molenaar verwacht eind juni, begin juli, dat de Doesburgermolen weer in haar oude glorie te zien is. Vanaf dan draaien de vier wieken weer achter elkaar aan. Of ze elkaar ooit te pakken krijgen?
De Nationale Molendag biedt weer een mooie gelegenheid om al fietsend de omgeving opnieuw te ontdekken. Boeren waren volop bezig in het land, en het vers gemaaide gras geurde je zaterdag tegemoet. Op enkele plaatsen, waar het land werd bewerkt, was het even door de stof heen fietsen. De schoonheid en de ontelbare tinten frisgroen deden je volop genieten van de natuur.
Door het Lunterse centrum ging het naar molen De Hoop in Lunteren. Hier was het een komen en gaan van fietsers. Wat bleek? Een stop bij deze beltmolen was een onderdeel van de fietsroute vanuit Kootwijkerbroek. Daar stond de Puurveensemolen in haar volle glorie te blinken in de uitbundige voorjaarszon.
Eep, een van de molenaars van De Hoop, had het voor elkaar. Gezeten op een stoel, met het been gestrekt vooruit, stuurde hij zijn collega-molenaars aan. Zij deden dit met verve, en menigeen ging weer wat wijzer naar huis dan deze was gekomen.
Herstellende van een gebroken kuitbeen was Eep tot inactiviteit veroordeeld. Desondanks wist hij de verhalen te vertellen over de wederwaardigheden van deze Lunterse molen.
Over de Postweg, via een noodfietspad bij de aanleg van de rotonde Westzoom/Postweg, ging het richting de Walderveensemolen. Vanonder de A-30 doorkomende ontvouwde zich een geheel ander landschap: de Gelderse Vallei met haar open weidelandschap. Even voorbij de Overwoudsebeek lagen de gehoornde dames lui in het gras.
Rechts aanhoudend bij de Nederwoudseschool werd de Postweg vervolgd. Deze school neemt, samen met de Kruisbeekschool en de school in De Valk, een bijzondere positie in. Deze scholen zijn allemaal gelegen in een buurtschap en belichamen het karakter ervan. Het zijn drie gezonde scholen die midden in de samenleving staan en dit uitdragen.
Boven de bomen van Walderveen zijn de draaiende wieken van de molen zichtbaar. Daar aangekomen blijkt het een tussenstop te zijn van een familiefietstocht. Het is er gezellig, met mensen die in en uitlopen bij de molen. Vanaf de molenomloop is het uitzicht prachtig. Onderlangs gaat het verkeer tussen Barneveld en Renswoude aan je voorbij. Recht tegenover kijk je de Postweg in, richting Lunteren.
Lees hier de online krant van deze week.
