Enige jaren geleden ontstond bij prof. Ad van der Woude en Marieke Bouman het idee om een zogenaamd "buitenmuseum" te openen.

De bedoeling was om Ede op die manier een echte tegelstad te maken. In Ede zelf werden in de zomer van 2008 de eerste tegeltableaus geplaatst op een aantal gebouwen in hartje Ede. Daarna stokte daar de voortgang.

Gelukkig nam Marieke Bouman, kunstenares en keramiste in Lunteren, in 2010 het initiatief om met een groep plaatselijke kunstenaars een tegelroute voor Lunteren te ontwikkelen.

Het resultaat van deze inspanning is sindsdien daar in de dorpskern te zien. Die 15 tegeltableaus hebben allemaal een link met Lunteren en/of met het pand waarop de tableaus werden bevestigd.

Het resultaat werd door bewoners en bezoekers van het dorp Lunteren bijzonder positief gewaardeerd.

Begin 2011 initieerde de Dorpsraad van Lunteren een vervolg, de tegelroute 2.

Marieke Bouman, namens het Kunstenaarscollectief Lunteren, en na enige bedenktijd ook het Tegelmuseum reageerden enthousiast.

De 3 partijen (Dorpsraad, Kunstenaarscollectief en Tegelmuseum) vroegen aan Theo van Riet Paap als Lunteraan de coördinatie op zich te nemen van:

a- de afronding van tegelroute 1 (primair PR) – 15 geveltableaus.

b- de opzet en realisatie van tegelroute 2 – 20 geveltableaus.

Deskundigen gaven aan dat er in Lunteren ruimte is voor een totaal van ca 50 tableaus. Dit impliceert dat er na route 1 en 2 nog ca. 15 tableaus bij zouden kunnen. Het idee ontstond om die 15 tableaus vooral te plaatsen in het Noordelijke deel van Lunteren en in het Buitengebied tussen Lunteren en Otterlo. Dit moet nog verder worden uitgezocht.

Het zou echter -in combinatie met een wandel/fietsroute tussen beide kernen- een unieke toevoeging kunnen zijn aan Lunteren en Otterlo en ook de schoonheid kunnen ontsluiten van het tussenliggende, vooral agrarisch, landschap.

Kruisbestuiving is het begrip dat erbij past.

Reeds bij eerste uitwerking van route 2 bleek dat de veranderde economische omstandigheden ons noodzaakten op zoek te gaan naar een nieuwe aanpak, naar een nieuwe financiering.

Het was al bekend dat overheden op cultuur veel moesten bezuinigen. Wij hebben daarom ingezet op het vinden van sponsoren uit onze lokale omgeving en de inzet van veel vrijwilligers. Ook de kunstenaars waren opnieuw gemotiveerd hun bijdragen op basis van kostprijs te leveren. Overigens moet hier ook zeker de royale financiële bijdrage vanuit het tegelmuseum worden genoemd.

Het project tegelroute 2 werd op deze wijze vooral een project van burgerparticipatie. Leuk om te doen; met veel leuke mensen; goede inspiratie; iets om trots op te zijn. En een voorbeeld voor anderen; ook anderen uit de culturele hoek. We behoeven blijkbaar niet altijd onze hand bij overheden op te houden. Wij zijn erg dankbaar met de motiverende financiële bijdragen van:

• Nederlands Tegelmuseum
• Rabobank Coöperatiefonds Woudenberg Lunteren
• Algemene Middenstandsvereninging Lunteren
• Ondernemerssociëteit voor Lunteren en Omstreken

Ook zijn we blij met de plezierige wijze waarop we de gift van het bouwbedrijf Zeegers aan de VvE van de appartementen in JulianaStaete konden inpassen. Een voorbeeld dat zeker navolging verdient.

Essentieel onderdeel van ons project tegelroute 2 werd ook de PR inspanning (deels in samenwerking met het tegelmuseum) voor het totaal van route 1 en 2 plus de visievorming voor completering van de routes daarna.