Nieuws

Stabat Mater van Part en Pergolesi door Tenar van Kooten Niekerk (sopraan), Christina Plein (alt), Wilbert Friederichs (tenor) met begeleidingsensemble bestaande uit Guido Jansen-viool I, Michèlle van Elk- viool II, Eleonore Polman- altviool, Liesbeth Bos- cello

Koffieconcert_in_uitzichttoren_de_Koepel

Het Stabat Mater is een van de beroemdste middeleeuws-Latijnse gedichten op de Moeder Gods in haar smart om de gekruisigde Christus. Het is genoemd naar de beginwoorden van het gedicht, Stabat mater dolorosa (Nederlands: ‘De moeder stond bedroefd’).

De auteur van het Stabat Mater was waarschijnlijk een Franciscaner monnik uit Frankrijk of Italië. Genoemd zijn: Johannes Fidenza (1221-1274), die later als kardinaal-aartsbisschop van Albano de naam Johannes Bonaventura aannam en John Peckham, een Engelse student van Bonaventura, die twintig jaar in Parijs woonde. In het verleden[bron?] werd het gedicht toegeschreven aan Jacopone van Todi (gest. 1306). In de 15e eeuw kreeg het Stabat Mater de rol van hymne in de Katholieke liturgie. Het werd dan gezongen op 15 september, de dag waarop het “Feest van de Zeven Smarten van Maria” werd gevierd. Het Concilie van Trente (1543-1563) besloot echter het Stabat Mater weer uit de liturgieDe auteur van het Stabat Mater was waarschijnlijk een Franciscaner monnik uit Frankrijk of Italië. Genoemd zijn:[bron?] Johannes Fidenza (1221-1274), die later als kardinaal-aartsbisschop van Albano de naam Johannes Bonaventura aannam en John Peckham, een Engelse student van Bonaventura, die twintig jaar in Parijs woonde. In het verleden[bron?] werd het gedicht toegeschreven aan Jacopone van Todi (gest. 1306). In de 15e eeuw kreeg het Stabat Mater de rol van hymne in de Katholieke liturgie. Het werd dan gezongen op 15 september, de dag waarop het “Feest van de Zeven Smarten van Maria” werd gevierd. Het Concilie van Trente (1543-1563) besloot echter het Stabat Mater weer uit de litugie te verwijderen, omdat het te profaan zou zijn (meerstemmige muziek en gebruik van niet-bijbelse teksten in de liturgie werden als profaan gezien). Het gedicht behoort sinds 1727 op gezag van Paus Benedictus XIII, weer officieel tot de katholieke misgezangen van het feest van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten (15 september). Daarnaast werd het sindsdien ook gebruikt als onderdeel van de “Veertien statiën van de Kruisgang” tijdens de lijdensweek voor Pasen.

Locatie: Uitzichttoren/Natuurtheater de Koepel in het Luntersche Buurtbosch, Boslaan 90, Lunteren

Bron: Edestad 24-03-2014