Nieuws
Museum Oud Lunteren krijgt graag kinderen over vloer. Omdat het nog niet storm loopt, riep de stichting een educatiecommissie in het leven. Deze weken pakt die de bevrijding van Lunteren aan het eind van de oorlog bij de kop.
 
,,Ik ben een jaar geleden begonnen, omdat museum daarom vroeg'', vertelt Fia Verduyn. Ze is lid van de educatiecommissie, samen met Rinie van der Linden en Josje Suurbier. ,,Ik wilde vrijwilligerswerk doen en heb 39 jaar voor de klas gestaan, dus weet ik een beetje hoe de scholen werken. Dat je vantevoren goed moet plannen.''
 Dat_kinderen_weten_wat_hier_gebeurd
Foto: Freek Wolff
 
Begonnen werd om kinderen iets te leren op het gebied van erfgoed. ,,Dat was een project over de Hessenweg en sprak geweldig aan, omdat het een prachtig verhaal is over vervoer en gevaar. Bovendien is het dichtbij. Wij willen graag dat kinderen weten wat hier in de buurt gebeurt. Het project Goudsberg gaan we nog opzetten.''
Omdat het relatief onbekend is dat Lunteren op 16 april 1945 is bevrijd, werd een commissie in het leven geroepen rond dit thema. ,,Gert van Koesveld heeft het aangezwengeld en Jan van Boekenoogen heeft er ook veel energie in gestoken.'' Van der Linden vertelt dat leerlingen ook opdracht kregen om interviews over de oorlog te doen met hun opa en oma. ,,Dat wordt gefilmd en die film wordt 16 april vertoond in Het Westhoffhuis, in bijzijn van burgemeester Cees van der Knaap.''
Dat_kinderen_weten_wat_hier_gebeurd_1 
Foto: Freek Wolff
 
Marjan van de Berkt, leerkracht van groep 7 van De Wegwijzer: ,,In de klas hebben we een project gedraaid over de Tweede Wereldoorlog, dus dit sluit daar goed bij aan. Ook omdat het een jubileumjaar betreft (70 jaar), is het goed om er aandacht aan te besteden. Het is geschiedenis van ons land en je dorp. Ik vind het voor kinderen belangrijk te weten wat de oorzaak van de Tweede Wereldoorlog was. En je kunt nu een vertaalslag maken naar minderheden en de joden. Daarom is het mooi dat kinderen in dit museum kunnen zien wat er vroeger is gebeurd. Ze interviewden hun opa en oma en dat vonden ze heel interessant.''
De leerlingen luisterden op de eerste verdieping aandachtig naar het verhaal van Fré Bramer. Eerder ontving het museum al de Lunteranen: Elbert Klei, Gerrit van Dijk en Jan van Boekenoogen als gastsprekers.
Als Bramer vertelt, kennen de kinderen de naam van Hitler, maar Anton Mussert van de NSB is nieuw voor hen ,,Hij trouwde met zijn tante'', zegt de voormalige onderwijzeres, waarna er gegniffeld wordt. Als de ernst van de oorlog op tafel komt, is dat voorbij. De vertelster schetst met woorden het beeld van de bezetting, hoe onderduikers in angst leefden, het gevaar waaraan de verzetstrijders bloot stonden en de feestlijke bevrijding door de Geallieerden. Hierbij maakt ze gebruik van de attributen die in het museum te zien zijn, zoals de soldatenuniformen, een Engelse vlag, een foto van de Wormshoef waar Lunteranen gemarteld werden, een jurkje gemaakt van parachutenstof en hulzen van granaten die opgepoetst werden om als vaas te dienen.
Er klinken vragen: ,,Kwam de koningin terug uit Engeland?'' en ,,Wat is er na de oorlog Mussert en Hitler gebeurd?''
Op de begane grond wordt een filmpje vertoond dat inzoomt op de Muur van Mussert op de Goudsberg, de omgesmolten torenklok, sabotage aan een Duitse trein, Radio Oranje, het Bosbad dat weer open mocht en de bogen in de straat bij de bevrijding. Ook de veteranenkunst krijgt aandacht. Verdriet, angst en gevaar zijn woorden die klinken op de vraag of oorlog alleen maar stoer of spannend zou zijn. ,,Soldaten vechten bij vredesmissies, maar later kunnen ze soms niet slapen door de nare dingen die ze mee hebben gemaakt.''