Nieuws
In de krant van zaterdag 19 januari jl. las ik de brief van Gerard Sandvoort, die al minstens 10 keer aan een aanrijding ontsnapt is en terecht aandacht vraagt voor een gevaarlijke verkeerssituatie. Zijn constatering deel ik van harte, de wijziging van de rijrichting in de Julianstraat is debet aan gevaarlijke situaties. Ternauwernood ben ik zelf ontsnapt aan een frontale botsing toen een automobilist vanuit de Reeënlaan linksaf sloeg richting Postweg, dus tegen de rijrichting in. Dat is me ook al eens overkomen op de T-splitsing Dassenlaan – Hertenlaan. Vanuit de Dassenlaan mag je niet rechtsaf naar de Klomperweg, maar daar dacht de betreffende automobilist anders over.
En wat te denken van de Oranjestraat, waar automobilisten die tegen de rijrichting ingaan veelal ook de maximum snelheid van 30 km per uur ver overschrijden.
Er zijn ongetwijfeld nog meer onveilige verkeerssituaties te melden, maar beter is het na te denken over het oplossen daarvan. De suggesties die mijn oud-collega Gerard voor de Julianastraat doet, zullen het probleem niet oplossen. Wie uit de Reeënlaan komt heeft voorrang, maar let op: een (brom)fietser die richting Postweg rijdt, heeft voorrang op verkeer dat uit de Reeënlaan komt. Moeten we dat met extra informatie gaan aangeven? Naar mijn idee niet. De beste oplossing is mentaliteitsverandering!
Ik roep al mijn dorpsgenoten op om het volgende in praktijk te brengen.
 
- We houden ons binnen het dorp aan de voorgeschreven maximum snelheid van 30 kilometer per uur (dus niet iemand voor De Honskamp inhalen die zich hieraan houdt).
- We rijden niet tegen de rijrichting in (ook niet als het om ‘een klein stukje’ gaat).
- We verlenen voorrang aan een ieder die voorrang heeft.
- Zodra we deelnemen aan het verkeer blijft de mobiele telefoon in zak of tas (ook niet handsfree bellen, dat leidt ook af).
- We vragen familie en vrienden van buiten Lunteren om ons voorbeeld te volgen als ze op bezoek komen.
 
Als we dit met z’n allen doen, kunnen alle vervelende puisten, drempels en andere obstakels, die in de loop van de tijd zijn aangebracht om met name automobilisten te dwingen langzamer te rijden, verdwijnen. De winst? Minder verkeersongelukken, minder ergernis, waarschijnlijk ook minder luchtvervuiling, hulpdiensten kunnen sneller ter plaatse zijn en de slagroom op de koffie is voor de automobilist: de schokbrekers gaan beslist langer mee en bij velen geldt dat ook voor de remschijven.
 
Sipke de Boer