Nieuws

Martin van den Brink was terecht tevreden na afloop van de tweede etappe van de Dakar Rally. De Mammoet-truck stond keurig voor het donker in het bivak in San Rafael en schadevrij bovendien. De enige aanmerking die Van den Brink had, was een kwartiertje tijdverlies in de duinen wegens een haperend bandenaflaatsysteem. ,,Anders had ik wel in de top 10 gestaan.”

Van_den_Brink_verliest_slechts_een_kwartiertje-2
Maindru Photo 

Met de voorlopig veertiende plaats was Van den Brink ook tevreden. De uitslag staat vanwege onduidelijk rond de tijdwaarneming nog niet vast. Het aantal motoren, auto’s en vooral trucks dat vannacht nog op de special stond is groot. Zeker voor nog maar de tweede dag. Ook Pascal de Baar, met de tweede Mammoet-truck, was nog niet binnen.

,,Die heeft een van de twee Riwald-auto’s op sleep – ik weet niet precies welke”, vertelde Van den Brink. ,,Maar in het donker in die duinen, zal hij zich nog wel een keer achter de oren krabben. Aan de andere kant: De Baar komt altijd binnen. Hoe dan ook.”

Het was Van den Brink onderweg al snel duidelijk dat de tweede etappe, van San Luis naar San Rafael, de eerste bijltjesdag van de Dakar is. ,,Wat een bende. Ik heb een Kamaz op z’n kop zien liggen (Mardeev), een uitgebrande auto zien staan, nog een paar auto’s ondersteboven. Er stonden er een heleboel met iets kapot. Het was mij duidelijk dat er maar één opdracht was: zorgen dat we uit de problemen blijven en heel de finish halen.”

Daarin slaagde Van den Brink. Alleen in de duinen, in het tweede deel van de proef, bleek het bandenaflaatsysteem niet lekker te werken. ,,We kregen de lucht niet snel genoeg uit de banden. Daar hebben we een kwartiertje mee staan tobben. Beetje jammer, maar als dat alles is, mogen we niet klagen.”

Van den Brink was verrast over de eerste 200 kilometer van de proef. ,,Oersaai. Alleen maar snelle paden vol gas rechtdoor. Er zat één stuk in van 30 kilometer rechtdoor. Volle bak met 140 kilometer per uur. Ik kan me voorstellen dat daar ongelukken gebeuren, gewoon omdat het zo saai is. Je bent ingedut als de duinen beginnen. Maar dat zal wel de bedoeling zijn geweest. Ze willen je klein krijgen en dat lukt vrij aardig zo.”

Na 263 kilometer special scheiden de wegen van de motoren en de auto’s. De motorrijders klimmen vervolgens naar 4300 meter hoogte en dalen af naar hun eigen bivak. Voor hen is het de eerste helft van de eerste marathonetappe, waarin ze geen assistentie of reserve-onderdelen tot hun beschikking hebben. De auto’s en trucks gaan de andere kant op, over een route met veel stenen die naar verwachting veel vergt van het materiaal.

Bron: Ede stad 07-01-2014