1948 Herman Klomp 2009

Herman Klomp

 

Ook Herman was van jongs af aan lid van KNA. In februari werd hij gehuldigd vanwege zijn 50 jarig lidmaatschap. In al die jaren heeft hij enorm veel voor onze vereniging betekend. Hij was vele jaren bestuurslid, waarvan zes jaar voorzitter. In 2001 werd hij benoemd tot erelid van onze vereniging en in 2002 ontving hij een Koninklijke onderscheiding vanwege zijn grote verdienste voor de club.

 

In de jaren ‘70 en ‘80 legde het orkest zich toe op marsconcoursen. Dat werd als het hoogste muzikale doel beschouwd. Met heel veel succes: vele Nederlandse Kampioenstitels werden in de wacht gesleept.

 

Herman werkte samen met broer Aalbert in de bouw. De hele dag stond een cassetterecorder aan, waaruit alleen maar marsen klonken. Elke mars werd door zowel Herman als Aalbert gewaardeerd met een cijfer. Daarover werd daarna stevig gediscussieerd. Alle mogelijke semi-wetenschappelijke strategieën om succesvol te kunnen zijn op een concours werden op de steiger uitgewerkt. U kunt zich voorstellen dat andere bouwvakkers er gek van werden, maar daar hadden de heren maling aan.

 

Herman was een bloedfanatieke muzikant. Hij was een uitmuntende solist op es-bas en behaalde vele aansprekende successen op solistenconcoursen. In die tijden studeerde Herman drie tot vier uur per dag. Soms zette hij de wekker om drie uur ‘s nachts om een uur te studeren en daarna weer naar bed te gaan. De muziek was zijn grote passie. Herman had de mentaliteit van een winnaar. De wil om te winnen was zeer sterk. Veel, zo niet alles, moest wijken voor de muziek.

 

Toen de vereniging zich begin jaren ‘90 meer op concertgebied wilde ontwikkelen, bestuurde Herman mee. Hij was lid van de commissie die het beleidsplan schreef om vóór het jaar 2000 ook op concertgebied Nederlands Kampioen te worden. Dat werd al in 1996 bereikt. Bij de prijsuitreiking van dit absolute hoogtepunt pinkte Herman, net als velen, een traantje weg. Deze missie was volbracht.

 

Als bestuurder lag Hermans grote kracht in het vergaren van financiële middelen. Hij aarzelde geen moment om zijn volledige zakelijke netwerk te gebruiken om geld voor de vereniging bij elkaar te sprokkelen. Alles om te kunnen investeren in kwaliteit en de vereniging zo op een hoger plan te brengen. Zo was Herman degene die er voor zorgde dat KNA de eerste muziekvereniging was met een hoofdsponsor. Hiervoor werd zelfs een heuse persconferentie belegd, want Herman dacht altijd groot. Dit soort dingen moesten tot in de puntjes voorbereid zijn. Zelfs de tafelkleedjes werden door Herman zelf goed gelegd.

 

Ook herstelde Herman als voorzitter een oude traditie, namelijk de functie beschermheer van onze vereniging. Traditioneel komt hiervoor de lokale notaris voor in aanmerking. Hij wist deze te strikken voor deze erebaan, die natuurlijk ook wel een verwachting van financiële ondersteuning met zich meebracht. Herman was eveneens de initiatiefnemer van de Fanfare Sociëteit, een groep sponsors die KNA middelen verschaft om zich verder te ontwikkelen op muzikaal gebied. Herman was tot op het laatst bezig met het vinden van potentiële nieuwe sponsors om zo de kwaliteit van Kunst Na Arbeid te verhogen.