Anne-Jan Telgen zwaait af na acht jaar in de Edese Raad

LUNTEREN – Na acht jaar vol toewijding neemt Anne-Jan Telgen (44) afscheid van de gemeenteraad van Ede. De CDA-politicus, woonachtig in Lunteren, laat een duidelijke stempel achter als bruggenbouwer met een onmiskenbaar hart voor zijn dorp. Zijn vertrek, ingegeven door de wens meer tijd met zijn gezin door te brengen, markeert het einde van een periode waarin hij zich met “praktisch fatsoen” inzette voor de lokale gemeenschap.

Telgens politieke carrière begon niet uit ambitie, maar vanuit een diepgevoeld verantwoordelijkheidsbesef. “Ik zat op de bank thuis en ik las in de Lunterse Krant dat Herco van Beek ermee ging stoppen,” herinnert hij zich. “Ik zei tegen mijn vrouw Jet, ik denk dat dit het moment is… dat ik de politiek inga.” 

Zijn moeder, die zelf zestien jaar raadslid was, gaf hem de interesse in politiek al vroeg mee. Binnen het CDA voelde hij zich thuis bij de christelijke normen en waarden en het principe van omzien naar elkaar: “Wat je zelf kan doen, moet je zelf doen. Maar mensen die geholpen moeten worden, moeten we helpen.”

Zijn entree in de raad was allesbehalve vanzelfsprekend. Als nummer zeven op de lijst, terwijl het CDA zes zetels behaalde, moest hij vechten voor zijn plek. “Je hebt dan ongeveer iets meer dan 400 stemmen nodig om met voorkeursstemmen erin te komen,” legt hij uit. “Dus toen heb ik op een nacht wat spandoeken opgehangen, veel geflyerd en rondgelopen.” Het leverde hem uiteindelijk zo’n 500 stemmen op. 

Telgens raadslidmaatschap kenmerkte zich door concrete resultaten voor Lunteren. Zo werd de ‘gladde Dorpsstraat’ na jaren van aandringen eindelijk aangepakt. Ook speelde hij een cruciale rol bij de verplaatsing van een gepland onderstation. “Als het in Lunteren zou komen, zou het op een plek komen waar het voor veel mensen een doorn in het oog zou zijn,” aldus Telgen. Door zijn inzet kwam het onderstation uiteindelijk op een esthetisch betere locatie aan de Hesseweg. Een ander hoogtepunt was zijn inzet voor de Molukse gemeenschap in Lunteren, waarbij hij bereikte dat de gemeente de grafrechten van de oude KNIL-militairen blijft betalen.

Een van zijn meest recente successen is het nieuwe beleid rond woningsplitsing en woningdelen. “Ik heb altijd veel aandacht gevraagd voor woningsplitsing, woningdelen en kavelsplitsing. Om binnen de bestaande woningvoorraad meer woonmogelijkheden te creëren,” vertelt hij. 

Politiek is volgens Telgen vooral een kwestie van lange adem en compromissen sluiten. “Politiek gaat echt over buigen en een beetje meebewegen,” stelt hij. De onderlinge banden in de raad beschouwt hij als essentieel. Na vergaderingen wordt er vaak nagepraat onder het genot van een hapje en drankje, wat bijdraagt aan wederzijds begrip en samenwerking.

De reden voor zijn vertrek is puur persoonlijk. “De kinderen worden steeds groter en die vragen ook: papa, kom je een keer mee voetballen? Of met Wandel3daagse: doe je ook mee?” Hoewel hij de raad verlaat, blijft zijn maatschappelijke betrokkenheid onverminderd groot. “Ik denk dat het snel wordt ingevuld met ander vrijwilligerswerk,” zegt hij, verwijzend naar zijn activiteiten bij de scouting, kerk en sportclub. 

Zijn belangrijkste boodschap aan zijn opvolgers is helder: “Blijf de Lunterse belangen vertegenwoordigen. Ik zat elke week met het Lunterse Vrouwtje of de lunterse vlag op mijn colbertje, om te laten zien: dit is waar ik het voor doe. Natuurlijk voor de hele gemeente, maar net even meer voor het eigen dorp.”

Lees hier de online krant van deze week.