Wie vandaag de dag op het winkelerf van Lunteren wil gaan shoppen, kan zijn auto achter de winkelpanden van de Dorpsstraat aan de oost- of westzijde parkeren. Tussen de parkeerterreinen en de winkelstraat bevinden zich enkele steegjes om het winkelerf te kunnen bereiken.
Vroeger waren dit paadjes die door de dorpsbewoners werden gebruikt om snel naar de achter de huizen gelegen tuintjes en akkers te kunnen gaan. Aan de westzijde van de Dorpsstraat waren vroeger drie van dit soort paadjes, waarvan er nog twee over zijn. Aan de oostzijde is er nog één.

Het Gruttersstraatje
Aan de oostzijde van de Dorpsstraat ligt tussen de tegenwoordige Albert Heijn en Grillroom-Pizzeria Cleopatra het Gruttersstraatje. In 1884 bouwde Hendrik Overeem aan de zuidzijde van dit steegje een bakkerij/grutterij met kruidenierswinkel, die later werd voortgezet door zijn broer Gerrit Overeem. In een grutterij werd boekweit, gerst of haver vermalen tot zogenaamd grutmeel, waar bijvoorbeeld pap van gekookt kon worden.
Omstreeks 1920 werd de winkel overgenomen door Jan Brouwer die de kruidenierszaak tot in de jaren dertig voortzette. Na hem hadden de kruideniers Geurt Jan Dorrestijn, Nicolaas Klumpenaar en Gerrit van Koesveld hier hun winkel. De huidige eigenaren van het pand zijn de heren Griffioen en Van Es. Het spreekt voor zich dat het Gruttersstraatje zijn naam te danken heeft aan de vroegere grutterij.
Aan de noordzijde van dit steegje stond vroeger een blok van drie armenhuisjes, waar de minder gefortuneerden een onderkomen hadden. De woningen bestonden uit niet meer dan een kamer met een bedstee.

Het Smidskerkpaadje van Koops
Aan de westzijde van de Dorpsstraat vinden we tussen Het Kruidvat en Blokker het Smidspaadje, ook wel het paadje van Koops of Mosterdpaadje genoemd. Deze namen hebben alle drie te maken met de smederij die sinds 1750 aan de zuidkant van dit paadje gevestigd was. In 1851 vestigde de Edese smid Gerrit Jan Koops zich op deze plek. Zijn beide zonen Lammert en Nicolaas werden later ook smid.
In het pand aan de noordkant van het paadje (tegenwoordig Blokker) werden vanaf 1864 de bijeenkomsten van de ‘Gereformeerde Gemeente onder ’t Kruis’ gehouden, een voorloper van de latere Gereformeerde Kerk te Lunteren.
In de volksmond werd het ‘de Smidskerk’ genoemd. Vanaf 1893 had zoon Nicolaas Koops in dit pand een smederij, zodat er vanaf die tijd twee smederijen van de broers Koops naast elkaar waren.
De oude smederij (nu Kruidvat) van vader Gerrit Jan Koops en zoon Lammert, werd in 1907 overgenomen door de jonge smid Klaas Mosterd, die later weer opgevolgd werd door zijn zoon Harm.

Het Mientjespaadje
Het paadje van Mientje van Reijer of kortweg het Mientjespaadje is het best bewaard gebleven van de drie. Tussen de Bedweter en de Rabobank kan men het bochtige smalle voetpad, met enkele monumentale bomen erlangs, volgen om dan uit te komen in de Julianastraat.
Het pad is genoemd naar de vrouw van Reijer Blankenspoor, Mientje Blankenspoor-Vaarkamp, ook wel kortweg Mientje van Reijer genoemd. Reijer en Mientje woonden in het begin van de 20e eeuw op de hoek van het paadje en de Dorpsstraat, daar waar tegenwoordig de uitrit van het parkeerterrein van de Rabobank is. Op de andere hoek stond de boerderij van Tinus Floor.
In de jaren twintig werd het huis van Mientje van Reijer gekocht door de eigenaar van Hotel de Veluwe, die het pand liet slopen en het paadje afsloot. Het gevolg was dat een aantal woedende Lunteranen het recht in eigen hand nam. De barricade in het paadje en een naastgelegen zomerhuisje in de tuin van Hotel de Veluwe gingen in vlammen op. Zelfs de serre van Hotel de Veluwe werd zodanig vernield, dat het glazen dak naar beneden stortte. Sindsdien is het Mientjespaadje weer voor de voetganger toegankelijk.

Onthulling
Zaterdag 8 oktober zullen drie nieuwe blauwe straatnaambordjes met de namen van de paadjes in gebruik worden genomen. Die dag zal om 14.00 uur de heer J. van Ravenswaaij, voorzitter van het Museum Oud-Lunteren, de onthulling verrichten van het bordje in het Gruttersstraatje naast de Albert Heijn. De Lunterse folklore vereniging Lunthari zal de onthulling een historisch aanzien geven.
Met de plaatsing van deze bordjes is Lunteren weer een herinnering aan het verre verleden rijker.