Ook ik help Zoli.
Het is alweer ruim drie maanden geleden, dat er een oproep stond in deze krant, om Zoli Kovacs te steunen in zijn strijd tegen kanker. Zoli woont in Roemenie en leed aan een zeldzame vorm van kanker die maar in een paar ziekenhuizen in Europa is te behandelen.
Daarom is Zoli in oktober naar Regensburg gegaan om een zware operatie te ondergaan. Na de nodige complicaties die hem bijna fataal werden, is hij langzaam opgeknapt. Een paar dagen voor kerst was hij voldoende aangesterkt om de terugreis te aanvaarden. Dit viel niet mee, maar het vooruitzicht dat hij samen met zijn vrouw en kinderen (6 en 10 jaar) het kerstfeest thuis kon vieren was een geweldig vooruitzicht.
Momenteel gaat het met pieken en dalen steeds beter met Zoli. Dit jaar moet hij nog twee keer terug naar het ziekenhuis om aanvullende operaties te ondergaan. Hij ziet dit in geloof, dat zijn Schepper met hem meegaat, met vertrouwen tegemoet.
De actie om Zoli financieel te ondersteunen is een groot succes geworden. Er is bijna 3.500 euro gedoneerd, wat belangrijk bijdraagt aan alle kosten die gemaakt worden. Gelukkig heeft de ziektekostenverzekering in Roemenie toch de kosten die gemoeid waren met de operatie grotendeels vergoed, maar de gehele chemokuur die Zoli momenteel krijgt moet hij zelf betalen, dit is ruim 5.000 euro.
Voor Roemeense begrippen, heel veel geld, zeker als je al een tijd en gedeelte van je inkomen moet missen door de ziekte.
Bij ons thuis is er met een stel opgroeiende tieners heel wat afgepraat over de actie. Waarom doe je dit voor Zoli? Misschien gaat hij evenwel wel dood. Of met dat geld kun je veel meer kinderen redden in Afrika. En in Nederland zijn er ook mensen die het niet breed hebben. Allemaal argumenten die je nog meer doen nadenken waarom je dit doet.
Ik wist maar één ding te zeggen: “Zoli kwam op onze weg”.
Ik wil iedereen uit de grond van mijn hart danken, die misschien wel uit hetzelfde gevoel geholpen heeft om dit mooie bedrag bij elkaar te brengen. De familie Kovacs ziet dit allemaal in verwondering aan, en heeft ons gevraagd, alle vrienden, want zo noemen ze u, te bedanken en uw Gods zegening toe te wensen.
Familie van de Vendel