Tjonge wat een eind zeg! Die kerel met die grote hoed en dito jas, kom je dagelijks tegen in en om het dorp. Altijd met een brede grijns op zijn gezicht. Dat past wel bij hem. Ik moet dan vaak denken aan de tijd van de vroegere Westerns. Lunteren als een klein stadje in het Wilde Westen, waar de krantenman het zeldzame nieuws uitvergroot in zijn krant presenteert.
Bij onze Lunterse Krant is het vaak net andersom, veel nieuws in een kleine krant proppen, en dat is nou de grootste kunst. Petje af in deze. Terwijl de laatste echte kruidenier Paul Lip er mee stopte, ging de Lunterse Krant van start. Zo’n krantenman is eigenlijk ook net een kruidenier; hij moet van alle markten thuis zijn en zijn klanten(dorpsgenoten) op z’n duimpje kennen. Dat heeft Henk de krantenman heel goed begrepen, want er zijn maar weinig Lunteranen die voor hem een onbekende zijn. Als Edenaar heeft hij zich echt helemaal aangepast aan de Lunterse samenleving en durf ik met een gerust Henk ook een Edese-Lunteraan te noemen. Daar mogen we dan ook best een beetje “WIES” mee wezen! Kleine fouten en Grote jongens Een hele prestatie voor een “GRATIS” dorpskrant. Ik denk dat (hoofd)redacteur Henk daar best een beetje trots op kan en mag zijn.Tenslotte is het geen “Kattepis”, om elke week de krant weer klaar en in de bus te krijgen. Hoewel Henk de krant bijna zo goed als alleen maakt, krijgt hij zo af en toe een beetje hulp. Maar toch... hij doet het maar wekelijks!


Louis (links) en Henk in gesprek tijdens de OLD.

En... ja hier zit natuurlijk ook een handicap aan, dat het niet altijd even goed lukt om iedereen tevreden te stellen. De druk is vaak hoog om op tijd alles goed op een rij in de krant te krijgen. Bij zoiets sluipt dan soms gauw een foutje in de tekst. Hier zou eigenlijk iemand aan het eind nog eens de krant moeten corrigeren. Maar je weet hoe dat gaat, de financiën laten dat eigenlijk niet toe. En... laten we eerlijk zijn, bij de grote jongens zitten er ook best nog weleens fouten in. Daarnaast kan ik mij ook heel goed voorstellen, dat bijvoorbeeld met uitnodigingen, overlijdenen trouwadvertenties het ontzettend storend is als data etc. niet kloppen.
Tenslotte... Wat ik persoonlijk het mooiste vindt aan onze eigen Lunterse Krant? Dat het ons als dorpsgenoten
iets eigens geeft, iets herkenbaars. Je leest over mensen die je dagelijks tegenkomt in je dorp, dat is toch heerlijk. Het geeft ook een soort verbondenheid in een samenleving die steeds harder en onpersoonlijker aan het worden is. Ja, ik weet nog goed, dat er pessimisten waren die de krant nog geen jaar bestaansrecht gaven, zij zijn gelukkig bedrogen uitgekomen. De Lunterse Krant heeft een plekje veroverd in de harten van de Lunteranen en zijn plaats dubbel en dwars verdiend!
Ik wil dan ook graag vanaf deze plaats de makers van de Lunterse Krant en Henk de Rooy in het bijzonder van harte feliciteren met dit jubileum! Ik hoop nog vele jaren in gezondheid de krant te mogen lezen, en zo nu een dan een leuke foto of verhaaltje in te sturen.
Louis Fraanje, voorzitter Jac. Gazenbeek Stichting