Op een avond gaat bij één van onze chauffeurs de taximeter kapot. Hij roept de centrale op en vraagt wat hij nu moet doen.
Omdat de chauffeur al wat langer rijdt zegt de centrale: "Je kijkt naar het aantal kilometers dat je met de klant rijdt en dat doe je dan zoveel keer een gulden. Dat is dan het bedrag dat de klant moet afrekenen"
De chauffeur zegt dat hij het snapt en de verbinding wordt verbroken. Even later horen we hem op de mobilofoon aan een collega vragen: "Is "keer een gulden " hetzelfde als "maal een gulden"??????

Eén van onze chauffeurs stond als eerste geplaatst op de standplaats bij het Museumplein. Er kwam een meisje van een jaar of achttien aanlopen met laarsjes, een erg strakke minirok en een glimmende leren jas. De chauffeur ging achter het stuur zitten en een collega deed de deur voor haar open. Alle taxichauffeurs wachtten vol belangstelling hoe het meisje zich naar binnen zou werken.
Het meisje verzuchtte: "Oh, die mode van tegenwoordig. Het is haast geen doen om te zitten."
Waarop onze chauffeur zei: "Die rokken. lieve kind, zijn ook niet gemaakt om mee te zitten. die zijn alleen maar om in te liggen....."

Op een avond moet ik naar een adres om iemand op te halen. Bij het huis aangekomen komt er een vrouw naar buiten gelopen en haar man komt achter haar aan. De vrouw stapt voorin en de man komt om de auto heen lopen. Ik draai het raampje open, want ik denk dat hij alvast voor de vrouw wil afrekenen.
Hij komt bij het raam staan en zegt tegen mij: "Als je het hart hebt om haar terug te brengen, dan doe ik je wat en haar erbij."
Ik ben maar snel weggereden en heb haar naar een ander adres gebracht. Ze leeft overigens nog lang en gelukkig.....

Eens, het kan wel twintig jaar geleden zijn, sta ik op de taxistandplaats bij station Veenendaal-De Klomp. Komen er acht Chinezen aan, die naar hun neef in Veenendaal willen. En allemaal in één auto. Wat doe je in zo'n geval? Nou, ik laadde er twee in de kofferruimte. Het was een wagen die op autogas reed en het stonk er dan ook behoorlijk. De rit naar de neef duurde gelukkig niet lang,maar dat was genoeg ook.  Die twee jongens van Mao waren op de rand van verscheiden. Ze zaten wezenloos voor zich uit te staren en reageerden niet eens, toen de kofferbak werd opengemaakt.