Elbert H. kwam bij de huisarts: "Dokter, ik heb hier een dikke bult en die doet pijn."
Antwoordt de huisarts: "Die dikke bult is je opgezette lever.
Wat drink je zoal?" Elbert: "Maakt me niet uit, wat heeft U in huis?"
Op een zaterdagavond kwam in De Prinsenhof een jongen met een heel mooi meisje. Johan W. stond achter de bar en nam de bestelling op. De man bestelde een grote Hertog Jan.
"En U mevrouw?", vroeg Johan.
"Ik wil graag een kleine", zei de schoonheid.
Waarop Johan antwoordde: "Het spijt me. Ik weet dat ik hier een bepaalde reputatie heb, maar ik ben als kelner aangesteld en niet als ooievaar."
Een van de Puppies (bijnaam voor het dartteam met de wat jongere spelers) tegen Gijs Bl. die toen nog in Amerongen woonde:
"Hé Gijs, je dorp heeft gebeld. Ze willen hun idioot terug".
Arie van der Kl.: "Weet jij wat een "alibi"is?"
Jaap den H.: "Ali Bi? Dat is toch die Marokkaanse rapper?"
Willem W. tegen John L, die voor de zoveelste keer gezakt was voor theorie-examen van het groot rijbewijs: "Je kunt beter bokser worden. Heb je meer kans van slagen". John is toch geslaagd en werkt nu als beroepschauffeur.
Het volgende verhaal deed zich voor in een Wekeroms horecabedrijf. Ene Jan S. zat daar in een café en brak een poot van de barkruk af.
Hij belde toen de dienstdoende huisarts op: “Ja met Jan, ik zit in de kroeg en heb een poot gebroken. Kun je gauw komen”. De dokter kwam inderdaad, overzag de situatie en grap en verbond de poot van de kruk. Dat was al lachen.
Maar het mooiste van de grap was dat de huisarts Jan een rekening stuurde voor een consult aan huis in het weekend na middernacht: fl. 250,00.
We nemen aan dat Jan die netjes betaald heeft.
In de kleine 27 jaar dat ik nu in de horeca werk, is natuurlijk niet alles goed gegaan. Regelmatig vielen we op onze snuit. De mooiste blunder was in de Oud- en Nieuwjaarsnacht van 1991. De gemeente Ede had een grote feesttent gesubsidieerd naast De Prinsenhof. Wijlen Simon van Oostveen en ondergetekende mochten er een prachtig programma neerzetten, dat ook nog goed werkte. Meer dan 700 bezoekers kwamen op dit evenement af. Zelf had ik de leiding van de security en op een gegeven moment werd een bepaald persoon de tent uitgewerkt door de jongens van de beveiliging.
Het ging snel en er werd alleen tegen mij gezegd: "Hem moet de toegang ontzegd worden." Voor verdere uitleg was geen tijd.
Ik wist de man, toen nog zonder cursus horecaportier, kalm te krijgen en uiteindelijk zag hij zelf ook in dat hij beter naar huis kon gaan.
"Maar", zei hij, "dan wil ik wel het geld voor mijn consumptiemunten terug".
Het leek me een redelijk voorstel en ik ging ermee akkoord: "Hoeveel heb je er nog?", vroeg ik. "Zo'n veertig", zei hij, waarop ik hem veertig keer één gulden vijftig terug gaf en de man tevreden de taxi in zag stappen.
Na afloop van het feest vroeg ik aan de portiers waarom deze man er nu uit moest. Hij bleek een graai in de muntenbak gedaan te hebben.
Ha,ha,ha. en ik hem keurig uitbetalen.... .
Een van onze stamgasten heeft zich meerdere malen slecht gedragen in onze kelder en heeft daardoor een "lokaalverbod". Echter, in het cafe is hij wel welkom en daar gedraagt hij zich zoals het van een vrolijke gast verwacht wordt.
Onlangs hadden wij in de kelder een optreden van One Two Trio. Zijn werkgever had kaarten voor het gehele personeel gekocht en Erik wilde ook graag naar dat optreden. Dit ging echter niet door vanwege zijn lokaalverbod. Toch probeerde hij mij mild te krijgen, om zodoende toch naar One Two Trio te kunnen. Ik bleef echter onverbiddelijk en legde hem uit dat hij zijn laatste kans al had verspeeld. Zijn werkgever, die naast hem zat toen hij mij om toestemming vroeg, begon al een beetje te lachen en zij toen: "Ach, misschien heeft Harry wel kerktelefoon, dan kun je toch nog luisteren naar One Two Trio.....".
De hele bar lag natuurlijk in een deuk van het lachen.
Gerrit deed afgelopen winter mee aan het brugstoten en won onder andere een prachtige vleesschotel. Dit moest natuurlijk gevierd worden en zodoende werd het die Kerstavond toch nog laat. Eenmaal thuis aangekomen deed hij heel voorzichtigde deur open en ging op kousevoeten de trap op naar de echtelijke slaapkamer. Hij vergat zelfs niet om de vleesschotel in de koelkast te zetten. Gelukkig .... zijn vrouw was niet wakker geworden.
's Ochtends bij het ontbijt, vraagt zijn vrouw: "Het was zeker gezellig gisteravond bij het brugstoten??"
Quasi nonchalant reageert Gerrit: "Hoezo?".
"Wel je hebt weer genoeg aan Bacchus geofferd".
"Hoe kom je daar nou bij", probeerde Gerrit.
"Wel, als je zin hebt in een stuk leverworst, moet je niet het cellofaan eromheen laten zitten, als je je tanden in de worst zet."...................
Douwe is een graag geziene gast in ons cafe. Hij is vriendelijk, vrolijk en geeft netjes op tijd een rondje. Hij heeft echter een kleine handicap: zijn enorme oren. Onlangs klaagde Douwe over de geluidsterkte van de muziek in het cafe.
"Harry, kan de muziek niet wat zachter."
Nog voordat ik de versterker kon bijstellen was het goocheme antwoord van een van de stamgasten:
"Douwe, de muziek staat niet te hard, je oren zijn te groot."
