De positie van de club in de tweede klasse G is op zijn zachtst gezegd precair. Tonnie Floor, middenvelder van de equipe van scheidend coach Johan de Man, voelt de onrust in het dorp.


Lunteren heeft nog drie wedstrijden te gaan. Floor (23) is intussen ook allesbehalve gerust op een goede afloop op sportpark De Wormshoef. Logisch, zijn club strijdt met liefst vijf andere clubs om handhaving. VSCO'61, DZC'68, het Edese Blauw Geel'55, Lunteren en Hierden ontlopen elkaar daarbij nauwelijks, maar één club degradeert rechtstreeks met hekkensluiter ESC en een ander wacht nacompetitie met derdeklassers. Het is een spookbeeld voor Floor.

"Dit past ook niet bij Lunteren", stelt de middenvelder. "Ik zit nu voor het vijfde seizoen bij de selectie. We hebben wel eens vaker een minder seizoen gedraaid en wat onderin gehangen, maar zo slecht als nu is nog niet eerder gebeurd."

Het hart van Tonnie Floor ligt bij Lunteren. Daarom baalt hij ook van de sores in dit voetbalseizoen. foto Cord Otting

In de laatste jaren eindigde Lunteren steevast in de bovenste helft van de tweede klasse. Waarom het dit seizoen allemaal anders is, vindt Floor moeilijk te verklaren. "Ik mag wel stellen dat wij een vreemd seizoen meemaken. In de zomer kwam de nieuwe trainer (Johan de Man, red.). Hij liet ons een ander systeem spelen en dat is natuurlijk wennen voor een elftal. Maar in het begin van de competitie hebben we de nodige punten gehaald. We namen daardoor ook een aardige positie in op de rangschikking."

" Maar gaandeweg het seizoen werd het allemaal nogal wisselvallig. Een voorbeeld: twee weken geleden speelden we uit tegen Zeewolde een prima wedstrijd en wonnen we (1-2, red.) Een week later verloren we thuis van ZwartWit'63 (0-1, red.). Maar we misten nauwelijks mensen door blessures en schorsingen. Vertel mij het dan maar. Ik weet het echt niet."

Floor merkt wel op dat het al enige tijd onrustig is in en om de selectie. Er spelen meer krachten mee dan alleen de wedstrijden op zaterdag. " Halverwege het seizoen werd al bekend dat De Man zou stoppen (hij gaat aan de slag bij WAVV, red.). De laatste weken praten veel medespelers over een vertrek naar een andere club. Over de structuur, wat er allemaal verkeerd gaat. Dat zijn allemaal factoren die de rust niet bevorderen en die zeker invloed hebben op onze prestaties."

Tony, voor zijn vrienden, heeft dit seizoen slechts twee van de negentien wedstrijden gemist. " Een keer door een blessure en een keer door een schorsing", weet hij. Samen met zijn jongere broer Erik Floor maakt hij deel uit van de selectie en acteert hij als verdedigende middenvelder. "Dat is mijn taak. Ik heb wel eens achterin gespeeld, bij afwezigheid van de vaste mensen daar. Maar ik hoor thuis op het middenveld."

"Ik ben een echte Lunteraan. Ik heb een jaar in de jeugd van Bennekom gespeeld, maar ben daarna snel weer teruggekeerd bij Lunteren. Onze familie heeft een echt geel-zwart hart. Mijn vader (Gert Floor, red.) speelde ook in het eerste elftal van Lunteren. Logisch dus dat ik hier ook zo van baal."

Floor beseft dat winst in de uitwedstrijd van morgen bij Hierden van eminent belang is. "Hierden staat één punt onder ons, dus verlies kan wel eens fataal zijn. We weten wat ons te doen staat."

Zeker gezien het programma van de slotweken, vult Floor aan. Na Hierden ontvangt Lunteren nog ASV Dronten, waarna de competitie wordt afgesloten met een uitwedstrijd bij Blauw Geel'55. "Voor die tijd moet het karwei echt geklaard zijn. Niemand bij Lunteren wil het laten aankomen op die wedstrijd in Ede. Volgens mij hebben we nog nooit gewonnen op De Peppelensteeg."

Het spookbeeld; in het seizoen 1973-1974 speelde Lunteren voor het laatst in de derde klasse. Niemand bij de club wil terug naar die tijd. "Dit past echt niet bij Lunteren."

bron: de Gelderlander 4-4-2008