Yvonne van Woggelum (1958) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. In haar magisch/realistisch werk (acryl) zijn groepjes mensen het uitgangspunt. Ze zoekt naar de onderlinge spanning, het onderhuidse, de onderlinge betrokkenheid of juist de onverschilligheid waarbij haar invalshoek het individualisme is.

Iedereen in het werk lijkt passief te handelen vanuit de eigen pose. Het is de verveling, de verstilling, het niets en daardoor alles wat de onderlinge spanning vergroot in een alledaags tafereel. Door de strakke geabstraheerde kleurvlakken en door het grote formaat ontstaat er een onwerkelijke werkelijkheid. Yvonne van Woggelum legt zich ook toe op het abstracte landschap (olieverf) waarin de leegte het uitgangspunt is. Jaap Knip studeerde op de Stadsacademie in Maastricht. Hij is sinds de jaren 70 als schilder actief. Zijn inspiratiebron is het waddengebied waarbij hij het dynamische als uitgangspunt kiest. De etherische verschijningsvormen die zich in dit gebied opdringen zijn in zijn werk terug te vinden. Net zoals de optische en niet optische realiteit, de chaos en de verandering. Het is een bundeling waarbij hij de realistische weergaven omzet in zijn abstracte waarheid.

Zijn portretten, naakten, zijn min of meer geëngageerde beelden. Ze zijn snel neergezet om vervreemding op te roepen om zo een subjectieve synthese neer te zetten. Bij het ontstaan van zijn portretten spelen morele overwegingen geen enkele rol. Verwondering staat los, van mooi of juist. Er is meer en wie daar moeite voor neemt kan dat zien. Op deze tentoonstelling hangt dan ook voornamelijk nieuw werk.