En niet alleen voor mij kwamen ze, die honderden bezoekers. Alhoewel ze mij wel nieuwsgierig bekeken.

Er waren er ook bij die zcih een hoedje schrokken! Dat is natuurlijk niet zo gek, want Dali op een voetstuk zie je hier in Lutnerne niet elke dag.

Op de fiets, met de auto, of lopende kwamen zij. Drommen mensen gingen aan mij voorbij en niet alleen in Lunteren.

Oh, nee, dit was niet eens een regionaal, maar zelfs een internationaal gebeuren. Ook veel vakantiegangers kwamen in de ateliers op bezoek om kennis te maken met de Lunterse kunstenaars.

Alhoewel er wel een sfeer van van Lunteranen onder elkaar. Een gezellig ontmoeten in eigen dorp. In de ateliers en de tuinen bleef men alng hangen en bij praten onder het genot van een hapje en een drankje.

Wat een drukte! Wat een bekijks! Wat een kunst!

Volgend jaar vieren de kunstenaars hun eerste lustrum. Nou, dat zal me een feest worden. De Lunterse Atelierroute zier ernaar uit een traditie te worden en zal misschien wel dezelfde bekendheid krijgen, die ik, Salvador Dali, heb verworven.

Gracias aan al die sponsors, die dit mede hebben doen slagen.

(Radio LOE heeft een reportage gemaakt, die vanaf vrijdag 15 juni wordt uitgezonden)