De traditionele Reutemeteut trekt tijdens de Oud Lunterse Dag door de Dorpsstraat. Dit jaar was het thema van de optocht ?muziek?. Foto: Cord Otting

Reclame maken ze er niet voor, zonder tamtam overstroomt het ruim zeventienduizend zielen tellende dorp toch al op deze zaterdag. Wie niet op klompen loopt, een kanten mutsje draagt, of een zakdoek om de nek heeft, zal wel van buiten komen. "95 procent van de mensen in klederdracht is Lunteraan", schat Fred 'van het Bosbad'. Zijn echte achternaam is dat niet, maar net als iedereen die helpt bij de organisatie, heeft ook hij een bijnaam. "Als je dat opschrijft, weet iedereen om wie het gaat."

Wie geen kiel, klompen of zakdoek heeft, kan ze nog even snel kopen bij één van de kraampjes in de Dorpsstraat. Net als de streekproducten en cd's, vliegen de hamburgers, oliebollen en broodjes shoarma de kraam uit.

Bij de Julianaschool zijn twee jonge smeden van hoefsmid Dorrestijn druk met het beslaan van een paard. De weeë lucht van verbrande hoeven hangt in de lucht. "Doet dat geen pijn", vraagt een meisje aan haar vader, als de smid een gloeiend ijzer tegen de hoef van het paard houdt. Pa: "Nee, als jij je nagels knipt voel je toch ook niets?"

Het beeldje van het Lunters Vrouwtje op 't Nieuwe Erf staat ingeklemd tussen aggregaten, kratten en een biertent. Jong Lunteren, kiel over de gescheurde spijkerbroek, fles bier in de hand, hangt zowat om haar nek.

Zo rond twee uur zoekt iedereen een plekje voor de optocht, de Reutemeteut. Het lijkt carnaval, maar dan op z'n Veluws. Paardenkarren, oude tractoren, bakfietsen en praalwagens; als het rolt, rijdt het mee. Ook waarnemend burgemeester Tineke Netelenbos krijgt haar vuurdoop in de Reutemeteut. In klederdracht zwaait ze vanuit een koetsje naar de toeschouwers.

Toch is de Oud Lunterse Dag meer dan een gewone braderie, een dorpsfeest en een optocht. Voor velen is het één grote reünie. Fred van het Bosbad: "Kinderen die het huis uit zijn, bezoeken vandaag hun ouders. Mensen die al jaren uit Lunteren zijn vertrokken, komen in ieder geval eens per jaar terug voor deze dag." Zelfs uit het buitenland komen oud-Lunteranen ingevlogen om deze dag niet te missen. Volgens Fred is er geen sprake van een tweedeling tussen allochtoon en autochtoon, Lunteraan en toerist. "Misschien 's avonds een beetje. Voor de 'schranstafel' zijn duizend kaarten beschikbaar. Binnen een week waren die allemaal uitverkocht, dus daar kom je als buitenstaander waarschijnlijk niet tussen."

bron: de Gelderlander 27-08-2007