|
|
|
Truus Onderstal wordt 65 en neemt na 38 jaar afscheid van De Poelakker
|
Op zich niet zo’n wereldschokkende mededeling. Maar op deze dag neemt ze afscheid van jeugdherberg
De Poelakker, na 38 jaar trouwe dienst bij de familie Van Loon. Voor eigenaar Jan van Loon en het personeel zal het na zaterdag even wennen wezen. Geen Truus die, als hoofd van de huishouding, voor alles wel een oplossing heeft. 30 kilo aardappels Als jonge deern kwam ze werken bij de familie Van Loon. In het begin ging alles nog met de hand. Jan weet er alles van. Hij is geboren en getogen in de Lunterse jeugdherberg. Hoewel De Poelakker heden ten dage als groepsaccommodatie te boek staat, ademt het nog de sfeer van een
ouderwetse jeugdherberg. Jan over de beginperiode van Truus: “Ze kwam hier als een jonge meid in de huishouding werken.
Vergis je niet. Er was geen geld, geen machines, alles werd met de hand gedaan. Het schrobben ging met de hand, de houten vloeren
werden in de boenwas gezet, elke dag minimaal 30 kilo (!!!) aardappels schillen (ook met de hand!!!). Zo is zij hier begonnen. Met een
schortje voor.” Vermeld moest worden dat er in die tijd met enige regelmaat van de klok andijvie op het menu stond. “Die kon ze zo fijn snijden. Dat was gewoon haar specialiteit.” In de loop der jaren werd DePoelakker groter. Het aantal bedden werd verdubbeld naar 170 en de eigenlijke jeugdherbergfunctie veranderde in een groepsaccommodatie. Machines deden haar intrede en
Truus werd stilaan hoofd van de huishouding. Ze maakte de up’s en down’s mee van de jeugdherberg en de fam. Van Loon. Dat betekende niet dat ze achterover kan gaan leunen. Het werk bleef en zo poetste en schrobde Truus gewoon door. “Truus zorgde dat de gehele jeugdherberg er spic & span bij stond. Ze veegt en boent, samen met het overige personeel nog steeds alle slaapzalen, reinigt de toiletten en noem het maar op.” “Het is zo’n bescheiden en lieve vrouw!” Jan van Loon kan er maar
met moeite aan wennen dat hij het zonder Truus in de huishouding moet doen. Het is ook niet niks, 38 jaar werken in de huishouding bij
een en dezelfde familie. In navolging van een andere trouwe medewerker van De Poelakker, Kees van Voorst, wilde Jan zaterdag iets ondernemen. “Toen Kees vijftig werd, heb ik hem in een rijtuig door het dorp laten rijden. Geweldig vond hij dat.
Iedereen groette hem. Dat had ik ook voor Truus in gedachten.” “Jan”, zei ze: “ik stap nog niet eens in! Dat doe ik niet.”
Maar vergeten doet Jan Truus en haar man niet. Ongetwijfeld komt er een passend cadeau te voorschijn. |
|
|
|
|
|
|
|
|
