Zaterdagavond werd in het Congres/Hotel De Werelt een bijzonder jubileum gevierd, het 40 jarige dienstverband van Rinie van Ravenhorst bij Schildersbedrijf Blankenspoor.
Een dergelijk jubileum is een zeldzaamheid aan het worden. Vandaar dat er door de directie van het schildersbedrijf uitgebreid bij werd stil gestaan. De receptie werd druk bezocht en de aansluitende feestavond voor het personeel en aanhang werd een succes.

De eerste werkplek van de jubilaris was aan de Molenparkweg. “Ik ben begonnen bij Roel Blankenspoor (de vader van de huidige eigenaar Wim Blankenspoor). Daar heb ik het vak geleerd van Evert van Holland. Hij was toen de enige knecht.”
In de 40 jaar heeft Rinie niet alleen het vak zien veranderen, maar ook Lunteren en de mentaliteit. “Dat laatste stoort me. Ik snap wel dat het niet meer zo kan als vroeger, maar tegenwoordig heeft men nergens geen tijd meer voor. Het moet allemaal sneller en tegelijkertijd eisen ze wel kwaliteit.”
Met enige weemoed zal in de afgelopen weken nog teruggedacht zijn aan de beginperiode.
Rinie: “Toen ging het op de fiets naar de klanten. Met de ladder op de schouder en de blikken aan het stuur. Moest je in het Nederwoud of Meulunteren werken, dan bleef je tussen de middag mee-eten. Dat waren toen afstanden.”

Bij Blankenspoor heeft Rinie de ontwikkeling van het bedrijf meegemaakt. Een jaar nadat de huidige jubilaris was begonnen, kwam Wim Blankenspoor in de zaak. Die verhuisde in 1970 van de Molenparkweg naar de huidige locatie aan de Dorpsstraat in Lunteren.
Een bijzondere mijlpaal was de komst van de eerste auto voor de schilders. Die kwam kort nadat Rinie, kersvers van de toenmalige Ambachtsschool, bij Blankenspoor was begonnen. In 1969 werd de firma Blankenspoor gemotoriseerd. Echter, Rinie moest het voorlopig nog op de fiets doen.

Op de schildersfiets heeft hij Lunteren zien veranderen. “De Kempjes kwam erbij, het Zwarte Water werd bebouwd en de Stroet heb ik zien groeien. Ik heb een mooie tijd gehad en heb het al die jaren goed naar m’n zin gehad. Er heerst een goede sfeer en met de moeder van Wim (Blankenspoor) kon ik het altijd goed vinden.”
Tijden veranderen. Zaterdag werd er veelvuldig teruggeblikt. Soms met weemoed, maar veel met een zekere verwondering. Over onder meer de veranderende werkmethoden en zeker ook werkdagen die toen gemaakt moesten worden.
Het waren werkdagen van negen uur, maar op zaterdag was het personeel van Blankenspoor vrij. Voor Rinie de dag van het voetbal. Het Edese DTS is zijn cluppie. Echter, ook bij Lunteren heeft de Edenaar zijn sporen achtergelaten. Maar al sinds 30 jaar staat de zaterdag in het teken van de wit/blauwe clubkleuren van DTS.