Alex van Silfhout loopt al heel lang mee in de dressuurwereld. In de mooie herfst van zijn sportieve loopbaan daagt in de verte olympische glorie. Toch weigert de ervaren ruiter uit Lunteren zich daarop blind te staren.

Dressuurruiter Alex van Silfhout (rechts) poseert met zijn zoon Diederik, in 2006 Europees kampioen bij de junioren. De inwoner van Lunteren vindt de ontwikkeling van zijn talentvolle kinderen zeker zo belangrijk als zijn eigen olympische aspiraties. foto Cord Ottting

Voor Alex van Silfhout is de weg naar de Olympische Spelen, hoe lastig begaanbaar ook, nog altijd berijdbaar.
Hij maakt deel van de negenkoppige eliteklas in het dressuurwereldje. " De Spelen zouden de kroon op mijn werk zijn", meent de 53-jarige inwoner van Lunteren uit de grond van zijn hart.

Toch kijkt de eigenaar van Stal Van Silfhout aan de Drieënhuizerweg verder dan zijn neus lang is. Van Silfhout is topsporter. Alleen het gebruikelijke en misschien wel onvermijdelijke egoïsme komt niet voor in zijn woordenboek.

"Ik wil dolgraag naar de Spelen, maar niet ten koste van alles. Het trainen van mijn kinderen Diederik en Jarissa is zeker zo belangrijk. Ik stel mijn agenda samen aan de hand van hun wedstrijdprogramma."

Spiedende blikken in de aanpalende overdekte rijhal van 20 bij 60 meter benadrukken die visie alleen maar. Terwijl hij het spoorboekje richting de Spelen doorneemt, volgt hij door het raam de verrichtingen van zijn talentvolle nazaten. "Ik wil graag internationale topevenementen rijden. Voor mezelf, maar daarnaast kan ik zo waardevolle ervaringen op de kinderen overbrengen."

Van Silfhout herinnert zich de tijd dat hij zijn weg zocht in de dressuurbak. "Ik herken veel van mezelf in die twee. Zij maken fouten die ik ook maakte. Alleen worden zij eerder gecorrigeerd. Ik heb het lang in mijn eentje moeten uitzoeken."

De vijftiger verheugt zich als een dartel veulen op de komende maanden. Zijn toppaard Nimbly is twaalf jaar, zijn beste periode breekt aan. "Het gaat geweldig en ik voel dat we progressie blijven maken. Ik start volgende week tijdens de wereldbekerwedstrijd in Londen. Een mooi moment om te kijken waar we staan. Constant scoren in topwedstrijden is een vereiste, ook om in beeld te blijven voor de Spelen."

De combinatie ging door diepe dalen, wat de actuele vlucht extra kleur geeft. "Hoe beter het paard, des te lastiger zijn ze onder controle te krijgen. Toppaarden zijn impulsief en daarom snel afgeleid. Nimbly reageerde vooral bij indoorwedstrijden fijngevoelig en was soms zomaar zijn concentratie kwijt. Dat heeft veel geduld gevraagd."

Het probleem dat daarna de kop opstak – tong bijten – was nog vervelender. "Bij binnenkomst in de ring liep er een straaltje bloed uit Nimbly's mond. Toch was het in feite onschuldig. Ook ik bijt soms op mijn tong. Vijf keer op rij volgde daarop diskwalificatie. De jury was onverbiddelijk. Zo'n bloederig tafereel paste niet in het beeld van de paardensport. Wat de oorzaak voor het tong bijten was, weet ik nog niet."

De oplossing was even simpel als doeltreffend. "Bij het inlopen gaf ik hem een beetje hooi om te sabbelen. Zeg maar een pruimtabakje. Net voor we de ring ingingen, verdween het propje uit zijn mond. Sindsdien is het probleem getackeld. Die afleiding heeft hij blijkbaar nodig. Het paard is het verlengstuk van de ruiter. Vorm en welzijn van het dier zijn onontbeerlijk om als combinatie top te presteren."

Van Silfhout wacht zware tegenstand op weg naar Hongkong, de plek waar de hippische wereld in 2008 de olympische medailles verdeelt. "Anky van Grunsven en Imke Schellekens zijn normaal gesproken zeker. Het gaat om de derde plek en de nummer vier, die als reserve het traject tot aan de medische keuring meemaakt. Ik doe er alles aan om van dat viertal deel uit te maken."

Een dagelijks rondje joggen is vaste prik voor Van Silfhout. "Dat deed ik tot voor kort nooit. Bondscoach Sjef Janssen heeft veel aandacht voor de lichamelijke conditie van de sporters. Vroeger werd alleen naar het paard gekeken. Volgende maand wacht een fysieke test op Papendal. Daar ben ik benieuwd naar. Ik denk meer na over voeding. De redenatie is logisch. Elk kilo dat ik extra weeg, moet het paard meesjouwen."

De verleidingen van het sinterklaasfeest zijn alvast overleefd. De goedgevulde bak met pepernoten op tafel laat Van Silfhout een uur lang onaangeroerd.

" Dat is niet altijd even gemakkelijk. Nu de kerstdagen nog. Ik weet waarvoor ik het doe. Voor mij zijn de Olympische Spelen niet zaligmakend, maar ik zou er graag bij zijn. De weg is lang. Aan de andere kant was ik er nog nooit zo

bron: de Gelderlander 12-12-2007