Zaterdag 3 meiwas het feest bij Snellen’s Expeditie in Lunteren. Geurt Wagtho vierde z’n 40 jarig jubileum als vrachtwagenchauffeur. Al die jaren was hij zijn eerste werkgever, Snellen, trouw gebleven. Een mooi versierde vrachtwagen vestigde de aandacht op dit bijzondere jubileum. Nederland is zijn werkterrein, al werd er vroeger wel eens een uitstapje gemaakt over de grenzen.Denemarken, Duitsland en Luxemburg waren toen zijn tochten in het buitenland.Ondanks de drukte op de weg en de daarmee verbonden files heeft Geurt het nog steeds naar z’n zin.

“Ik geniet nog dagelijks van de vrijheid die je hebt. De vrachtwagen is mijn hobby.” Files zijn een lastige bijkomstigheid,maar ook niet meer dan dat. “Je kunt er toch niets aan doen. Met files moet je leren omgaan.”Hij geeft een voorbeeld: “Vorige week vertrok ik om vier uur uit Utrecht. Om half zes/kwart voor zes reed ik hier de garage binnen Dat was 40 jaar geleden wel anders.
Geurt begon op 29 april in een M.A.N. diesel. Toen nog ‘spartaans’ ingericht, zonder stuurbekrachtiging en met een enorm stuur. “In het eerste jaar heb ik veel heide en stro balen gereden. Het ging toen allemaal met de hand. De balen werden met de hand opgestoken. Ik heb wel eens met stenen gereden. De 12.000 stenen werden met de hand geladen. En ..., ook weer gelost!” Voor een rit naar bijvoorbeeld Den Helder werd bijkans een dag uitgetrokken.Al is de afstand hetzelfde gebleven en veel ten voordele veranderd, heden ten dage kost zo’n rit ook de nodige uren. Een Volvo FH is nu zijn werkterrein. “Een fantastische truck. Het is een automaat en ideaal in de files. Je geeft iets gas en hij rijdt net zo rustig. Je hoeft niet steeds te schakelen en dat geeft een stuk rust.” Rustig aan doen is er voor Geurt nog niet bij. Voorlopig blijft hij zijn ritten maken. Al zal hij sommige weggebruikers niet missen. “Mensen hebben steeds minder voor elkaar over. Het is allemaal het gevolg van de stress. Al ik zie hoe sommigen, door steeds van rijbaan te wisselen, tijdwinst hopen te halen. Bij Oude Rijn (Utrecht) begint het en bij Driebergen staan we toch weer naast elkaar!” Ook over het weggedrag op de rotondes wordt nogal eens het hoofd geschud. Geurt: “Veel automobilisten hebben schijnbaar geen richtingaanwijzer meer. Gaan ze zonder richting aan te geven eraf.
Als iedereen van elkaar weet wat hij doet, maakt dit het rijden ook een stuk rustiger.” Zaterdag 3 mei werd de jubilaris met z’n vrouw Truus opgehaald in een oude Kever. “Zo’n Kever was m’n eerste auto. Daarin hebben we toen nog veel gereden. Het was een leuke verrassing. We hebben er beiden van genoten.”