Op donderdag 17 december jl.ontvingen wij ’s middags het droevige bericht dat ons erelid Dirk van Dijk is overleden. Die avond volgde er nog meer slecht nieuws. Totaal onverwacht is ook ons erelid Herman Klomp overleden.

Dirk van Dijk
We wisten al geruime tijd van zijn teruglopende gezondheid. Toch kwam dit bericht als een schok voor ons allen.
Dirk was gedurende ruim 60 jaar lid van KNA. Een aantal jaren geleden moest hij noodgedwongen stoppen met musiceren. Hij bleef echter zeer nauw bij de vereniging betrokken. Gedurende zijn lidmaatschap heeft hij meerdere bestuursfuncties bekleed, waaronder vanaf 1974 maar liefst 10 jaar het voorzitterschap. Daarnaast was hij als bestuurslid meerdere jaren verbonden aan de Edese Federatie van Muziekverenigingen, was hij provinciaal bestuurder bij de KNF en concourscommissaris bij diverse concoursen.
Dirk was een verdienstelijk muzikant. Hij volgde vanaf zijn achtste jaar cornetles bij zijn vader. Met succes: op het onderlinge solistenconcours van KNA speelden ze samen het duet ‘De twee vinken’. Een lastig duet, zeker voor iemand die nog maar zo kort les had. Dirk enthousiasmeerde ook zijn kinderen en kleinkinderen. Momenteel spelen zoon Gerrit en kleinzoon Dirk bij ons fanfareorkest, kleinzoon Rien speelt in het jeugdorkest.
Ook organisatorisch was Dirk van jongs af aan betrokken bij de vereniging. Bij het 50 jarig jubileum speelde hij als tiener een prominente rol bij het volkstoneel, waar hij natuurlijk zelf ook in speelde. Hij was meer dan 30 jaar actief voor toneelgroep de Knallers. Niet alleen als speler, maar soms ook als regisseur vervulde hij zijn rol.
Dirk cijferde zich in de groep zo veel mogelijk weg. Hij heeft diverse instrumenten gespeeld. Bij bezettingsproblemen vulde Dirk de gaten. Zo begon hij op cornet, daarna trompet, trombone, sopraansaxofoon en tot slot altsaxofoon. Hij deed vaak mee aan solistenconcoursen. Ondanks dat hij een bovengemiddeld muzikant was, had hij tijdens het soleren de zenuwen vaak niet onder controle. Toch bleef hij het proberen, wat kenmerkend was voor zijn doorzettingsvermogen.
Tijdens zijn voorzitterschap viel vooral zijn enorme creativiteit op. Samen met zijn boezemvriend Aalbert Klomp organiseerde hij in 1977 een grootse feestweek, ter ere van het 70 jarig jubileum van KNA. Deze werd afgesloten met een boerenbruiloft. Dit was een enorm succes! Een groot aantal mensen was er voorstander van dit jaarlijks te gaan herhalen. Hieruit ontstond de Oud Lunterse Dag.
Een ander zeer succesvol jaarlijks terugkerend evenement zag vijf jaar later het levenslicht. Tijdens het 75 jarig jubileum werd voor de eerste keer de ‘Sterkste man van Lunteren’ georganiseerd. Naast het bedenken, uitwerken en organiseren van dit soort grote evenementen was Dirk ook bedenker van een groot aantal acties. Zo organiseerde hij de bouwsteenactie voor de uitbreiding van Euterpe en een loterij voor nieuwe uniformen.
De betrokkenheid van Dirk ging ver. Toen hij besloot te stoppen met het actief meespelen binnen de fanfare, wilde hij geen lege plek achterlaten. Dirk zorgde eigenhandig voor een goede vervanging door zijn neef, ook Dirk van Dijk, over te halen weer lid te worden van KNA Lunteren. Hij bleef zeer betrokken. Zo was hij lid van de Fanfare Sociëteit en bleef hij zoveel mogelijk de diverse optredens bezoeken. Totdat dit, door alle hinder die hij in toenemende mate ondervond, niet meer ging. Het viel hem zwaar dit te moeten accepteren.
Muziekvereniging Kunst Na Arbeid biedt u, mevrouw Van Dijk, kinderen, kleinkinderen en verdere familie, oprechte deelneming aan bij het overlijden van uw man, vader, schoonvader en opa.

Herman Klomp
Ook Herman was van jongs af aan lid van KNA. In februari werd hij gehuldigd vanwege zijn 50 jarig lidmaatschap. In al die jaren heeft hij enorm veel voor onze vereniging betekend. Hij was vele jaren bestuurslid, waarvan zes jaar voorzitter. In 2001 werd hij benoemd tot erelid van onze vereniging en in 2002 ontving hij een Koninklijke onderscheiding vanwege zijn grote verdienste voor de club.
In de jaren ‘70 en ‘80 legde het orkest zich toe op marsconcoursen. Dat werd als het hoogste muzikale doel beschouwd. Met heel veel succes: vele Nederlandse Kampioenstitels werden in de wacht gesleept.
Herman werkte samen met broer Aalbert in de bouw. De hele dag stond een cassetterecorder aan, waaruit alleen maar marsen klonken. Elke mars werd door zowel Herman als Aalbert gewaardeerd met een cijfer. Daarover werd daarna stevig gediscussieerd. Alle mogelijke semi-wetenschappelijke strategieën om succesvol te kunnen zijn op een concours werden op de steiger uitgewerkt. U kunt zich voorstellen dat andere bouwvakkers er gek van werden, maar daar hadden de heren maling aan.
Herman was een bloedfanatieke muzikant. Hij was een uitmuntende solist op es-bas en behaalde vele aansprekende successen op solistenconcoursen. In die tijden studeerde Herman drie tot vier uur per dag. Soms zette hij de wekker om drie uur ‘s nachts om een uur te studeren en daarna weer naar bed te gaan. De muziek was zijn grote passie. Herman had de mentaliteit van een winnaar. De wil om te winnen was zeer sterk. Veel, zo niet alles, moest wijken voor de muziek.
Toen de vereniging zich begin jaren ‘90 meer op concertgebied wilde ontwikkelen, bestuurde Herman mee. Hij was lid van de commissie die het beleidsplan schreef om vóór het jaar 2000 ook op concertgebied Nederlands Kampioen te worden. Dat werd al in 1996 bereikt. Bij de prijsuitreiking van dit absolute hoogtepunt pinkte Herman, net als velen, een traantje weg. Deze missie was volbracht.
Als bestuurder lag Hermans grote kracht in het vergaren van financiële middelen. Hij aarzelde geen moment om zijn volledige zakelijke netwerk te gebruiken om geld voor de vereniging bij elkaar te sprokkelen. Alles om te kunnen investeren in kwaliteit en de vereniging zo op een hoger plan te brengen. Zo was Herman degene die er voor zorgde dat KNA de eerste muziekvereniging was met een hoofdsponsor. Hiervoor werd zelfs een heuse persconferentie belegd, want Herman dacht altijd groot. Dit soort dingen moesten tot in de puntjes voorbereid zijn. Zelfs de tafelkleedjes werden door Herman zelf goed gelegd.
Ook herstelde Herman als voorzitter een oude traditie, namelijk de functie beschermheer van onze vereniging. Traditioneel komt hiervoor de lokale notaris voor in aanmerking. Hij wist deze te strikken voor deze erebaan, die natuurlijk ook wel een verwachting van financiële ondersteuning met zich meebracht. Herman was eveneens de initiatiefnemer van de Fanfare Sociëteit, een groep sponsors die KNA middelen verschaft om zich verder te ontwikkelen op muzikaal gebied. Herman was tot op het laatst bezig met het vinden van potentiële nieuwe sponsors om zo de kwaliteit van Kunst Na Arbeid te verhogen.
Muziekvereniging Kunst Na Arbeid wenst mevrouw Klomp, kinderen, kleinkinderen en verdere familie veel sterkte om dit onmetelijke verlies te kunnen dragen.