De landbouwkundig ingenieur is voorzitter van de stichting die zich hierover buigt. ,,We zijn een onafhankelijk platform en zoeken naar een band tussen boeren en burgers,`` zegt de Lunteraan. Woensdag 22 mei leidt hij de presentaties van vier werkgroepen die inmiddels in het leven zijn geroepen. Dit is tijdens de dorpsraadsvergadering vanaf 20.00 uur in het Westhoffhuis.

Kieft heeft twintig jaar in een ontwikkelingsland gewerkt en vanaf 1995 is hij in Nederland actief. Hij denkt dat zijn ervaringen in de tropen goed te gebruiken zijn bij het vernieuwend denken over het platteland hier en nu, zodat dit kan resulteren in concrete projecten.

,,In Nederland was er na de oorlog een goede landbouwkundige opzet tot ongeveer het jaar 1990. Daarna kwamen daar scheurtjes in. En dat terwijl andere Europese landen, zoals Duitsland en Frankrijk, dit in marginale gebieden al eerder ervaarden. Dat ze dus niet meer konden concurreren. Het politieke gevolg is dat het landbouwbeleid er een pootje bij krijgt. Je hebt de keus uit intensivering van prijsondersteuning of de ontwikkeling van het platteland. Die laatste is dus een `groeiende poot` in Nederland, omdat hier lang geteerd is op oude roem. We moeten een inhaalslag maken! We kunnen qua verbreding van de landbouw dus iets leren van andere Europese landen. Ons past bescheidenheid.``

In Lunteren ondervinden boeren de spanning tussen die twee `poten`. ,,Het tweede spoor komt onvermijdelijk op, maar niet als autonome ontwikkeling,`` zegt Kieft. Vanaf 1995 is hij adviseur in Nederland bij plattelandsontwikkeling (nationaal coördinatieteam landelijk netwerk). Bovendien werkt hij in opdracht als intermediair tussen vernieuwende landbouwers en onderzoekers/wetenschappelijke instellingen.

Grondbank

De structuurvisie op Lunteren was voor de dorpsraad aanleiding om `zoiets` ook voor het buitengebied op touw te zetten. Een werkgroepje brainstormde een jaar lang en dat resulteerde in zes thema`s, ,,als kapstok voor discussie``: verbrede duurzame landbouw, natuur bos en water, gastvrijheid recreatie en toerisme, gezondheid heling en onthaasting, buiten wonen en ten slotte `oude plekken met nieuwe waarden`.

Daarna volgden vier volksraadplegingen en de conclusies werden samengevat in een tussenrapport (2001). ,,Willen we projecten echt uit gaan voeren, is het noodzaak dat je rechtspersoon wordt. De dorpsraad kan dat niet. Daarom is 22 januari 2001 de stichting `Toekomstvisie Lunteren, buitengebied en dorp` opgericht.

De derde fase staat nu voor de deur met vier werkgroepen die aan de slag gaan. De eerste maakt een fotoboek om een beeld te krijgen van de kwaliteit van het gebied. De tweede werkgroep buigt zich over de `grondbank`. ,,Jonge boeren willen best weer koeien in de wei laten, maar om milieuredenen kunnen zij dat zich bijna niet permitteren. Dan moet je ervoor zorgen dat ze goedkoop grond kunnen krijgen. Het idee leeft dat de grondbank grond koopt en daarna verpacht aan boeren tegen een acceptabele prijs. We willen een soort agrarische natuurvereniging op poten zetten, waarin boeren en burgers samenwerken met autoriteiten. Maar we willen niets doordrukken.``

Geen schreeuwers

De derde werkgroep buigt zich over frisse woonideeën, samen met architect Maarten Hendriks. ,,Een wild idee is bijvoorbeeld of je in een boeren schuur misschien vier gezinswoningen kunt realiseren. Dit staat op gespannen voet met de huidige bestemmingswetgeving. Van belang is dat de gemeenteraad dit soort experimenten steunt. In het kader van het dualisme heb ik hoop.`` De vierde werkgroep staat letterlijk nog in de kinderschoenen. Op een basisschool wordt gekeken naar de landschappen, waarvan tekeningen worden gemaakt. Ook komt er educatief materiaal.

Kieft realiseert zich dat hij draagvlak nodig heeft van gemeente, provincie, waterschap en de reconstructiecommissie (`Vernieuwing Gelderse Vallei`). ,,Ik hoop dat de wethouder (Dekker, red.) de spanning aandurft tussen bestuurlijke verantwoording en lokaal initiatief. Dit is wel de nieuwe bestuurscultuur! Onze mensen zijn geen `schreeuwers`, maar willen nadenken en discussiëren. Een en ander kan constructief vorm krijgen. Lunteren is een prachtomgeving en als je wilt dat het buitengebied geen museum wordt, moet het economisch levensvatbaar blijven.``

Bij foto: Henk Kieft: ,,Er zit behoorlijk beweging in met perspectief!`` (Foto: Janus Visser)