Nieuws
Woensdagavond 16 maart liep de grote zaal van het Westhoffhuis, de Rabozaal, aardig vol en even na acht uur opende ds. Scheltens de bezinningsavond over AZC te Lunteren. Nadat in de Lunterse Krant van 23 januari een advertentie is geplaatst tegen een nieuw AZC in Lunteren zijn er op de maandagavond erna via allerlei contacten zo’n twintig mensen bij elkaar gekomen om te zorgen voor een ander geluid.
Dat andere geluid is geen tegengeluid, want de zorgen over wat komen gaat leven breed. Maar er is ook een ander kant: het bord ‘welkom in Lunteren’ (bij alle invalswegen van ons dorp) laat merken, dat Lunteren gastvrij wil zijn in saamhorigheid. Over deze verschillende gevoelens werd dusdanig gesproken, dat er een behoefte ontstond aan een brede bezinningsavond voor geheel Lunteren. Niet een politieke avond, maar een avond om elkaar met verschillende gevoelens serieus te nemen. De opzet werd bedacht rond wat is gaan heten ‘de Lunterse manier’, samen de schouders eronder zetten.
Geslaagde_Bezinningsavond 
Voor deze opzet was er draagvlak vanuit verschillende kerken en de Dorpsraad en zo kwam het, dat voor de bezinningsavond op 16 maart veel medewerking werd verleend, o.a. van het Westhoffhuis, die de Rabozaal gratis open stelde. De Lunterse Krant gaf ruimte aande aankondiging van de bezinningsavond. En een aantal inleiders zegde toe te komen spreken.
 
Nelleke Koster kreeg als eerste het woord. Zij woont op de Goudsberg en is bezorgd, maar heeft ook vertrouwen, dat als er een AZC komt, dat we als dorp dat kunnen dragen.
Peter Bouma ziet vluchtelingen bewust niet naar het Oosten of het Zuiden maar naar het Noorden van Europa trekken. Dat is een compliment voor onze maatschappij met een grote aantrekkingskracht. Maar het huidige veel te ruime immigratiebeleid kan zijns inziens zo niet verder. Hij begrijpt ook dat mensen uit Lunteren vanuit naastenliefde hulp willen bieden. Maar de grote instroom van asielzoekers maakt het beleid failliet. De financiële lasten worden volgen Peter te groot. Hij roept op een statement te maken dat het zo niet langer kan. Bij ongewijzigd beleid zullen nog veel meer AZC’s moeten komen.
 
Wouter Roelofsen weet nog hoe bang zijn moeder keek, toen ze in oorlogstijd moesten vluchten van Veenendaal naar Lunteren en langs Duitse soldaten moesten. Die angst in de ogen ziet hij ook bij de moeders onder de vluchtelingen. Daarom wil hij waar we kunnen helpen dat ook gewoon doen.
Joop Moret geeft Nederlandse taal aan vluchtelingen in de Mauritskazerne en is onder de indruk van de mensen die hij daar ontmoet. Ze willen positief in het leven staan na alle ellende die ze hebben beleefd en nog in zich meedragen.
Jan Bouwsema vertelt van schilderen en tekenen met vluchtelingen in de Mulderschuur op zaterdagmiddag. Creativiteit schept een band en kanaliseert emoties.
Kees Geluk beseft, dat er problemen zijn, maar wil praktisch zijn en daarom wil hij een aanpak vanuit hulpvaardigheid.
 
Vanuit de zaal voel te beluisteren dat moslims een andere levensvisie hebben, die niet zomaar past in onze cultuur. Wordt daar vanuit een AZC wel voldoende leiding aan gegeven? Ook werd opgemerkt, dat christelijke en seculiere gezinnen het best in Lunteren passen en kunnen integreren via de scholen en kerken. Kleinschalige opvang (150 personen) verdient de voorkeur.
De Vluchtheuvel en de Vraagbaak gaven aan zeer toegankelijk te zijn. Naast kritische opmerkingen was de sfeer in de zaal van een gevoel, dat als er een AZC in Lunteren komt, hiervoor voldoende medewerking is om er iets positiefs van te maken.