1930 - Dirkje Slotboom - ‘Krumeltje’ - 2009

In Memoriam

 

“Ik kom uut Lunteren!”
1930 - Dirkje Slotboom - ‘Krumeltje’ - 2009

LUNTEREN /BENNEKOM - Op 8 november jl. is een bekende oud inwoner van Lunteren overleden.
Haar naam ‘Krumeltje’ zal bij de wat oudere Lunteranen bekend in de oren klinken.
Natuurlijk, dat was toch Dirkje Slotboom, die woonde aan de Peteweg in dat bouwvallige huusje. Ja, de naam huusje was eigenlijk teveel gezegd, het was er zeer slecht aan toe. Haar moeder noemde men ‘Korstje’, dus was het steevast ‘Korstje en Krumeltje’. Nadat haar moeder overleden was, heeft ze nog heel wat jaren aan de Peteweg gewoond. Eigenlijk was dat Ede, maar Dirkje voelde zich veel meer
aangetrokken tot Lunteren.

 

Pastor Tjipke
In 1975 kwam ze met Tjipke Timmer, onze Lunterse drogist met het overbekende strikje, in contact. Deze begon toen net met een winkel op de hoek Dorpsstraat/ Klomperweg met de bekende Gaper boven de deur. Al vrij snel, zo ongeveer in 1978, als Dirkje allerlei problemen heeft met haar huusje, zal Tjipke er zich mee gaan bemoeien. Dat hij alles bij elkaar zo’n 28 jaar voor haar zal zorgen, kon
hij toen niet weten.

 

Dirkje was gewend boodschappen te doen bij de Zwarte Meijer, hier kocht ze haar brood, koffie, suiker en andere spullen. Betalen deed ze nooit. Cor Meier met de bijnaam ‘De Zwarte Meier’, bracht de nota bij Gijsbert Keuken, de baas van de Amrobank. Gijsbert regelde de betalingen die bij hem binnen kwamen. Toen deze Gijsbert Keuken naar de Betuwe vertrok nam Timmer die taak ook over. Ook bij de bekende Kruidenier Paul Lip deed ze wel boodschappen. Dirkje had zo haar vaste adressen waar ze graag kwam, zij bezocht deze mensen vroeger al toen haar ouders nog leefden. Tjipke Timmer bezocht haar talloze keren en ontpopte zich als een ware Pastor. Niet omdat hij toevallig de zoon van een dominee was, maar puur om de zorg voor de medemens. Hij was zo gegrepen door de situatie waarin Dirkje zich bevond, dat hij zich voornam om te helpen.

 

En... er was vaak wat aan de hand, dan dit en dan dat, maar... even vaak ook niet. Dirkje wist blijkbaar, dat als ze Tjipke door deze of gene liet roepen, dat hij dan ook bij haar kwam. Het hele jaar door, in de zomer wat minder dan in de winter, maar wel regelmatig. Vooral ‘s winters, was er iets aan de kachel, dan werd de onlangs overleden Lunteraan Henk Jongbloed ingeschakeld.
Deze man had gouden handen en ik mag gerust zeggen; een gouden hart, hij repareerde dan de boel. Of er was iets mis met het licht, dan weer had ze het koud. Dan weer moest er kleding komen, meneer Timmer kende vast wel wat dikke mensen in Lunteren. Ook haar buren waren zeer meelevend en behulpzaam voor Dirkje.

 

Het nieuwe huis
In één van de laatste meest koude winters van de vorige eeuw werd Tjipke door de vrouw van Henk Jongbloed verzocht om iets voor Dirkje te regelen. U kent misschien allemaal het verhaal, het stond toen paginagroot in de krant. Dirkje Slotboom “Krumeltje” kreeg een nieuw huis. Het werd gebouwd door aannemer Herman Klomp uit Lunteren en ze heeft er nog vele jaren in mogen wonen. Op een gegeven moment hield ook dat op, ze kreeg last van haar bloedvaten en werd wat warrig. Vervolgens is ze, na een maand of wat, met de hulp van haar buren, die haar eten en drinken brachten, door Tjipke Timmer naar het huis ‘De Paaseik’ (nu Boschoord) in Lunteren gebracht. Daar ging ze voor het eerst in haar leven in bad! Ze heeft er onbezorgde en zeer gelukkige jaren doorgebracht. Financieel stond ze er prima voor en het ontbrak haar aan niets. De pedicure kwam, mooie jurken van Van Halem, een gebit, naar de kapper etc. geweldig.
Echter, na een aantal jaren kwam de bodem van de geldkist in zicht en ging Dirkje wonen in de Breukelderhof te Bennekom. Daar werd ze meer dan prima verzorgd en heeft daar tenslotte nog 11 jaar
gewoond. Als ik daar mijn dia’s vertoonde, was Dirkje altijd aanwezig en riep steevast: “Dat wil ik zien, ik hou van de natuur en... ik kom ok uut Lunteren!” Dat ik oorspronkelijk uit Barneveld kwam, was niet belangrijk voor haar, ik woonde toch in Lunteren! De naam Lunteren had voor haar blijkbaar iets magisch,
daar lagen haar mooiste herinneringen. Ik genoot van haar spontaniteit tijdens de lezingenen dan nam ze echt geen blad voor haar mond.

 

Tenslotte ...
Tijdens haar begrafenis sprak dominee Schalkoort, die haar op de Breukelderhof ontmoette tijdens zijn diensten daar, deze gevleugelde woorden “Ik kom uut Lunteren”. Ze zong graag de psalmen mee, haar lievelingspsalm was psalm 116 vers 1 “God heb ik lief ”. Dankbaar als ze was voor haar Herder daarboven in de hemel. Dat Dirkje in de harten van velen een plaatsje veroverd had, bleek wel tijdens haar begrafenis in Lunteren. Dirkje Slotboom met de bijnaam “Krumeltje” was gewoon een ongewoon en apart mens, die onze Lunterse samenleving juist kleur geven, welke je elders zo vaak mist! Vanaf deze plaats wil ik alle mensen die zich op wat voor manier ingezet hebben voor haar, en Tjipke de pillendraaier met strik in het
bijzonder, hartelijk bedanken!

 

 

Louis Fraanje

foto 1 Pauw Jongbloed; foto 2 Tjip Timmer